Hayriye Öztürk
@Azadinannesi
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sevgili Nuran Cemal ve Cevdet, dünya hassas kalpler için bir cehennemdir.! Kitap boyunca bir çok talihsizlikle bunu sizde tecrübe etmiş oldunuz. Neden bu kadar iyisiniz diye sizi sarsmak istedim adeta. Hele Nuran ahh Nuran ahhh ömrümü yedin Sana yapılan o kadar zulme o kadar eziyete neden bu denli sessiz kalıp pençelerini geçirmedin diye hâlâ soruyorum kendi kendime
.
.
.
.
Öncelikle kitabı okumam için bana emanet eden minnoş arkadaşım Ela ya teşekkür ediyorum Sayesinde 1968 basım buram buram yaşanmışlık ve tarih kokan bir kitap okumuş oldum. Kitabın yazı puntoları, saman kağıdı oluşu ve o müthiş kokusu tarif edilemez kesinlikle Yeni basım da sayfa sayısı 345 iken benim okuduğum sayfa sayısı 505. Elimde ki baskı da çok fazla düşünce tekrarları vardı. Yani başta yazılan sürekli değişerek diğer sayfalarda da karşıma çıktı. Muhtemelen yeni basımda bu tekrarlar yoktur ve iyi ki yok o tekrarlar bana fazla geldi ve sıktı diyebilirim.
.
.
.
Hikâyemiz dostunu vuran genç bir kadının haberiyle başlıyor. Cinayeti işleyen ise konsomatris Leylâ’nın kızı Nuran. Leylâ'nın kızını kötü yola düşürme çabaları temel konumuz. Sayfalar aktıkça Leylâ'nın Nuran'ın Cevdet'in Nimet'in o an yaşadıkları duruma nasıl geldikleri anlatılıyor. Konsomatris Leylâ'nın nasıl kötü bir anne olduğunu, Fikret'in ve Vedat'ın ne leş birer insan olduklarını dehşetle okudum. Nimet'e üzüldüm be valla Allah Leylâ gibilerine evlât vermesin çok amin Yeri geldi Fikret bile imana geldi bir aman dedi ama Leylâ da geri vites hiç olmadı
.
.
.
Açıkçası yarı sayfaya gelene kadar biraz sıkıldım. Sürekli Nuran'ın küçük görülmesi, bu kadar sessiz kalması saflığı sinirimi bozdu. Ama okudukça karakterlerin hayatlarını ve sonlarını merak ettim ve kitabı kapattığımda memnundum Klasik yeşilçam filmi tadında evlerden
Hiç kendi içinizi, kalbinizi, aklınızdan saniye bile olsa geçirdiğiniz kötü veya olumsuz bir düşünceyi dibine kadar irdelediniz mi? Bırakın eşe dosta sevdiklerinize açık olmayı kendinize, başınızı yastığa koyduğunuzda kendi kendinizle konuşurken açık sözlü davrandınız mı? Ben ne zaman öz eleştiri yapsam yaptığım hatalardan yanlışlardan kaçarım mesela. Başkasının yüzüme vurmasını istemediğimi kendi yüzüme de vurmam çoğu zaman. Kendimle açık seçik konuştuğum da ise kendime küserim kızarım utanırım.
.
.
.
Bu kitap da kadın kendi kendine #otopsi yapıyor. Kendi yaşadıklarını, yaşayamadıklarını, hayallerini, hayal kırıklıklarını, çocuğunu, eşini top yekûn bütün seceresini açıyor deşiyor döküyor ama toplayamıyor. Yaşamak istemiyor ama ölemiyor, gitmek istiyor ama ne gidebiliyor ne kalabiliyor. Onun yerine her gün maskelerini takınıp yaşamaya devam ediyor.
.
.
.
Melenkolik depresif ağır cok ağır bir kitap. Kısacık incecik duruyor ama ben defalarca ara vermek zorunda kaldım okurken. Çünkü çok karanlık, çünkü çoğu kadının ( içinde kendimi de bulduğum) gerçekleri var. Bu tarz kitapları seviyorum, siz dibe batırdığını düşünebilirsiniz ama beni dibe çekmekten çok yukarıya çıkmama yardım ediyor. Kötümser mutsuz bir anımda okudum kitabı iyi ki okudum. Belki ruhuma iyi gelmedi belki kafamı dağıtmadı ama en azından kendime daha sık açık sözlü olmam gerektiğini hatırlattı.
.
.
.
Karamsar ruh hali kitapları sevmiyorsanız bence okumayın. Erkekseniz de okumayın! keza okusanız da anlamıyorsunuz zaten kadının ruhundan. Ama yok yok okuyun ya, belki sizde kendi ruhunuza bir otopsi yaparsınız böylelikle çoğu şeyin göründüğü gibi olmadığını anlarsınız
" İçinden çığlıklar, ağıtlar, isyanlar geçerken gülümsüyor. Maskeleri duvarlarında özenle asılı. Anne maskesi, eş maskesi, iş kadını maskesi, aşçı maskesi, temizlikçi maskesi, güçlü kadın maskesi. Bazen teker teker, bazen de ikişer üçer takıp gülümsüyor. "
