Şükrü Erbaş’ın şiirlerinden her alıntıyı okuduktan sonra artık seni alıp okuyacağım diyorum. Sonra kitap satın almamakla ilgili koyduğum yasak geliyor aklıma. Ve bekliyorum sabırsızca.
Üç ayrı dokunaklı hikaye. Ve hepsinde de acıya ,çaresizliğe ve kimsesizliğe katlanmaya çalışan kadınlar.
Kitap, acı bir kağıda ,sevgi ve inanç mürekkebiyle yazılmış gibi.
Her hikaye , karanlık bir odada bulanan küçük bir delikten sızan ışığa bakmaya çalışmak gibiydi benim için. Evet ışık var ulaşabilirsin ona ama hep taşlı yollardan yürüyerek.
Michele in hikayesi o kadar dokundu ki sızıma , gözyaşlarıma engel olamadım. Çünkü evet bu dünyada gerçekten kötülük var . Güçlünün zayıfı ezme hakkını kendinde görme durumu hep var . Ve bu yüzden evet cehennem yoktur, çünkü içini dolduranlar bu dünyaya inmişlerdir.