Bir insan bilgiden neden yüksünür ? İlim ufku açar bakış açını genişletir. Neden işime yaramayan bir bilgiyi —geometri ,cebir yada coğrafya gibi— öğreneyim diye sorar ki?
Ben mi yanlışım böyle düşünerek ya da azınlık mı böyle düşünen ?
Sefaleti düşünmenin ya da görmenin bir noktaya kadar içimizde şefkat uyandırması hem çok doğru hem de çok korkunçtur ; ama bazı özel durumlarda, o noktanın ötesine geçmez duygularımız. Bunun tek suçlusun insan ruhunda doğuştan bulunan bencillik olduğunu düşünürseniz yanılırsınız. Bunun nedeni, aşırı ve yapısal hastalıkları iyileştirme konusunda duyulan umutsuzluktur. Duyarlı biri için , acıma ile acı çoğunlukla aynı şeydir. Ve sonunda böyle bir acımanın yardıma yeterli olmayacağı anlaşıldığında sağduyu ruhun ondan kurtulmasını ister.
İleride görünen gökkuşağı bir anda müthiş bir özgüvenle dolduruyor içimi . Yürüyen kişinin üstünde ve önünde beliren çok önemli bir işaret bu. HERKES YÜRÜMELİ..