Yaban Koyununun İzindeHaruki Murakami
Çok farklı duygular hissettiren bir kitap oldu.İlk bölümlerde sanki Sovyet yaşamı sıkıcılığını konu alan bir öykü okuyorum sandım.İçki,sigara,ilişkiler,minimal hayatlar,sade ve sıkıcı gündelik işler...Kitabın genel olarak bir "postmodern" dedikleri bir havası var.Çok sevdiğim bir tür olmamakla birlikte bu "postmodern" hava çok çok az hissettiriyor kendini.Bazı yerlerde hissediyorsunuz,örneğin çoğu karakterin gerçek ismi yok.Ona rağmen uçuk,kaçık bir anlatımı yok.Konu bütünlüğü çoğunlukla sağlanmış.Postmodern öykülerdeki karman çormanlık yok bu kitapta,postmodern bir öykü olmasına rağmen.Kitabın son kısımlarını ise aşırı beğendim.Özellikle dağ evinde yalnız kaldığı bölümlerde The Shining veya Fight Club izliyormuşum gibir bir izlenime kapıldım.Yer yer karakter acaba şizofren mi diye de kuşkuya düşürüyor insanı.Sonuç olarak kitabı okurken hiç sıkılmadım ve ilginç bir konuya sahip olduğunu düşünüyorum.Yazarın da diğer kitaplarını en yakında zamanda okuyacağım.Hiç fena değiller galiba