Azra
@Azra_0123
10 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
6/10
2025 11. kitabı
Ah zavallı Aleksis kendini bu kadar zeki sanarken duygusal anlamda aptallığına mı yanayım yoksa bir türlü içindeki kumarbaza söz geçirememene mi bilemedim. Bu kitap bana, burnumuzun dibinde olan bitenleri bile fark edemediğimiz zamanlar olabileceğini hatırlattı. Kumarın ne kadar korkunç bir şey olduğunu da net bir şekilde ortaya koymuş Dostoyevski. Ayrıca ne olursa olsun duyguların açık bir dille ifade edilmesi gerektiğini ve müneccimlik yaparak karşımızdaki insanın düşüncelerini tahmin etmeye çalışırken ne kadar yanılabileceğimizi de ortaya koymuş. İnsanların çalışmadan zengin olmaya ve statü kazanmaya olan hülyalarını da ele almış. Okunmaya değer bir kitap olduğu aşikar. Tavsiye ederim.
Azra
Tesekkurler
Reklam
6/10
2025 11. kitabı
Ah zavallı Aleksis kendini bu kadar zeki sanarken duygusal anlamda aptallığına mı yanayım yoksa bir türlü içindeki kumarbaza söz geçirememene mi bilemedim. Bu kitap bana, burnumuzun dibinde olan bitenleri bile fark edemediğimiz zamanlar olabileceğini hatırlattı. Kumarın ne kadar korkunç bir şey olduğunu da net bir şekilde ortaya koymuş Dostoyevski. Ayrıca ne olursa olsun duyguların açık bir dille ifade edilmesi gerektiğini ve müneccimlik yaparak karşımızdaki insanın düşüncelerini tahmin etmeye çalışırken ne kadar yanılabileceğimizi de ortaya koymuş. İnsanların çalışmadan zengin olmaya ve statü kazanmaya olan hülyalarını da ele almış. Okunmaya değer bir kitap olduğu aşikar. Tavsiye ederim.
Azra
Kitapta kumarla ilgili cok fazla terim geciyor mu?Yani kumar hakkinda pek bir fikri olmayan biri kitabi okurken zorlanir mi?
Kesinlikle tavsiye edebileceğim bir klasik… Rus edebiyatı ve dostoyevski muazzam bir eser. Çoktandır niye okumadığım dediğim bir eser oldu , eserin mesajlarından ziyade olay örgüsü kitabı okunmaya değer kılıyor , akıp geçen bir kitap… bitmemesini istedim. Herkese iyi okumalar diliyorum , okuyun okuyun okuyun…
Azra
Kitapta böyle kumarla ilgili fazla terim falan var m?i yani oynanisiyla ilgili falan.Kumar hakkinda pek bi bilgimiz olmadan okursak sikar mi?
Teknoloji çağının en zirvesinde, NöroLink tüm dünyayı sarmış, dört bir yanda Warcross oyunları dönerken ilk kitabın en heyecanlı bölümünde bitmişti. Hideo bu teknolojiyi tek bir amaç uğruna icat etmişti. Yıllar önce ansızın kaybolan kardeşini ailesiyle birlikte aramasına rağmen sonuç alamamıştır. Ne onu ne de onu kaçıranları bulamamıştır. Genç bir adam olduğu zaman elinde NöroLink'le her tarafı sarmış insanların gözlerini gökkuşağı renkleri kamaştırmışken tek amacı kardeşine olanları ve şayet hayattaysa onu bulmaktır. Emika'yla da yolu NöroLink'e yapılan saldırılar sonucu yolu kesişmiştir. Birileri sistemi hacklemek, virüs göndererek bir şeyleri elde etmeye çalışıyordur. Emika siyah duvarın ardındaki kişinin peşindeyken Hideo'nun NöroLink'e amacının sadece kardeşiyle olanı bulmak değil daha farklı şeyler olduğunu öğrendiğinde ve o siyah duvarın ardındaki gizemi çözmeye başladığında Warcross dünyası yerinden sarsılıyor. Muazzamdı!!! Siyah duvarın ardındaki gerçekliği her sayfayı çevirdikçe şaşkınlığım arttı. İncelikle düşünülmüş, hazırlanmış. Ve o gerçeklik yüreğimi paramparça etti! Emika ve ekibine hayran ola ola, Hideo'ya üzülerek okudum kitabı. Sahip olduğumuz her şeyin iyi ve kötü yönleri vardır. Bizler buni sahip olduklarımızı nasıl kullandığımıza bağlı olarak değişir. Hideo üzümlü kekim acısı gerçekleri geçerek bazı şeyler yapmak istedi ama NöroLink'in de bir çok avantaji göz ardı edilemezdi. Düşünüyorum da bizim dünyamızda bu tarz bir teknoloji olsaydı ne olurdu?
Her satırı Warcross dünyasını gözümde bir film şeridi olarak aktı gitti resmen onunla vedalaşmak istemedim. Bu tarz kitaplara bayılırım. O düşünceyi, hayali aşan tüm her şeyi!!! Emika gökkuşağı kızım. İlk Warcross'u ardından koşarak Wildcard'ı okuyoruz hemen!!!
Azra
Teşekkürler ❤️
Warcross beklediğimden daha sürükleyici ve heyecanlıydı. Bitirdikten sonra aklımın bir köşesinde sürekli Wildcard’ı okumak vardı, anca vakit bulabildim.
İlk kitap Hideo’nun gizli planını ve Sıfır’ın gerçek kimliğini öğrendikten sonra bitmişti. İkinci kitapta ise olaylar hız kesmeden devam etti. Nörolink sayesinde suçlarını itiraf edenler ve ihbarda bulunanların sayısı gittikçe artmıştır. Sadece Emika gibi beta lensleri kullanan çok ufak bir kesim bu etkinin altında değildir. İki tarafın da kendince planları vardır ve Emika planlara dahil oldukça kimsenin göründüğü gibi olmadığını farkedecektir.
Wildcard gibi yapay gerçekliğe dayanan kitapları okurken kafamda hep sorular oluyor. Oyuncular oldukları yerde Warcross oyununu oynayabiliyorlar ama bedenleri külçe gibi oldukları yerde duruyor. Bu bedenlerin savunmasızlığı yüzünden sahnelere odaklanmakta sıkıntı yaşıyorum Ayrıca
karakterlerin kendilerini istedikleri şekle sokacak şekilde avatar oluşturmaları ve onlara bakanları hacklemelerinin mümkünlüğü beni biraz dehşete sürüklüyor. Galiba sanal gerçeklik benim için fazla yorucu
Wildcard, Warcross kadar sürükleyici olsa da nedense ilk kitaptaki tadı alamadım. Aslında yeni hikayeler ve geçmişten genel gizemler kitabı okurken keyif verdi ama en sonunda nedense her şey çok çabuk olup bitmiş gibiydi. Bir kitabı bitirdiğimde her olayın dünyanın başlangıcından itibaren açıklanmasını beklemiyorum ama Sasuke ile ilgili ortaya çıkan onca şeyden sonra Hideo ve ailesinin ufak da olsa bir sahnesini okumak isterdim. Çocuk Lucy’nin flash belleğe dönüşmesi gibi bir evrim geçirmiş ve bunu sindiremedim açıkçası
Ayrıca artık esas karakterlerin herkesin seçimlerini üstlenmesinden, başkaları yerine kendilerini feda etmesinden sıkıldım. Kimse bir kişi için kendini ateşlere atmıyor. Orada
Azra
Kitapta +18 sahne var mi?Bide karakterlerin aşk hikayeleri yoğun olarak geciyor mu?romantik sahnelerden hoslanmiyorum da.
Warcrossu okudum ve begendim ama wildcardi almak konusunda kararsizım.Sevmeyecegimi hissediyorum😥