Seyma karasu
@Azseyma
Bazen okur, bazen izler, insanı da hayvanı da sever
Yüksek Lisans
Istanbul
131 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Halo !
Etiyopya. … Özellikle İslam tarihi ile ilgilenenler iyi bilir. Peygamber efendimizin arkadaşları hicret ettiklerinde, bizzat peygamberimizin tavsiyesi üzerine ilk olarak Etiyopya‘ya gitmişlerdi. O zaman Hristiyan olan kral, onları açık yüreklilikle karşıladı ve sonrasında İslam’ı seçti. … İslam tarihinde ezanı ilk okuyan Bilal Habeşi’de Etiyopyalıydı.
Kahvenin anavatanı Etiyopya‘dır.…
… Türklerin kullandığı bir çok beden dili benim için yeniydi. Mesela “hayır” demek için yaptıkları bir ses var; biz o sesi memnuniyetsizliği ifade etmek için kullanırız. Türkçe … Eğer hayatım boyunca tek bir Türkçe kelime kullanacak olsaydım, bu kesinlikle
‘’Allah Allah” olurdu. Her duruma uyan, anlamı da hissiyatı da güzel bir ifade.
… Bir tıp öğrencisi olarak burada okumaktan çok memnunum.
Hayat Adem Abdurrahman, Etiyopya
Bir Ülke Bin Hikaye (kitabı 61. sayfa)
“ Hafaza ve Kiramen katibi melekleri insanların sağında ve solunda oturup iyi-kötü türünden fiillerini kaydeden ve onları koruyan meleklerdir. (En’am 6/61; İnfitar 82/10-12)
Her ne kadar bütün seçimlerimizi biz yapıyor olsak da süreç içinde, meleklerin bizi hiçbir zaman yalnız bırakmadıklarını ve yaptıklarımızı kaydettiklerini bilmek, iyi olanı seçme konusunda bizi *bilişsel anlamda* destekler.
Sayfa 64
Seni tanımayan, seni küçümser. Suriye atasözü
Türkiye’ye geldiğimde 11 yaşındaydım.
Hayatımın en değerli yılları, evimizin huzurunu kaybettiğimiz o savaş günleri ile sarsıldı.… sabahları annemden izin alıp parka gitmek en sevdiğim alışkanlığımdı.
… okulun yakınındaki bir bina bombalandı. Camlar patladı, insanlar koşuşturuyordu; ben küçük kız kardeşimi bulmaya çalışıyordum. O an, korku, çaresizlik ve sorumluluk duygusunu birlikte tattım. Kardeşimi bulduğumda hem kendim, hem de onun için ağladım.
… Yaşamak, …imkansız gibi görünüyordu.
Ben, 11 yaşındaydım. Küçük kız kardeşim, erkek kardeşim ve üç aylık bebek kardeşimle, annem ve amcamın yardımıyla, aralık ayının soğuk gecelerinde tarlalar arasında yürüdük. Soğuk, yorgunluk ve korku ile …
İstanbul … 9 kişi bir dükkanda… kaldık. … ben ve kız kardeşim tekstilde çalışmaya başladık. Maaşlarımız çok düşüktü, ama hiç yoktan iyiydi. 12 yaşında çalışmak zordu; sabah 8 akşam 7 ye kadar ayakta durmak hem yorgunluk, hem sorumluluk getiriyordu.
…Okuma yazmayı yeniden öğrendim. … 12. Sınıfı hayallerle bitirdim. Beslenme ve diyetetik bölümünü tercih ettim. … Türkiye’yi tek kelimeyle anlatmam gerekse “hayat“ derdim.
Zehra Hussini, Suriye
Bir Ülke Bin Hikaye (kitabı 58. sayfa)
Savaşlarımı seçmeyi öğrendim.
… bazen bütüne bakıyor olsak da, tam olarak neye odaklanıyorsak onu görüyoruz.
Burada kendimizi ne durumda bulursak bulalım, karşılaştığımız durumlara hep güzel gözle bakmamız gerektiğini öğrendim. Bazı hocalarımız sınıfta, Afrika’nın sağlık sektörünün durumuyla ilgili dalga geçtiklerinde, hocanın söylediklerini alınmayıp; bana gelip özür dileyen sınıf arkadaşlarımın hocanın yaptığının yanlış olduğunu anlamalarına sevinmek gibi…
Metroda ırkçı bir teyzeyle karşılaştığında bu cahil teyzeyi görmezden gelip, metroda bulunan başka insanların beni savunmalarına sevinmek gibi. …
“Savaşlarımı seçmeyi öğrendim.“
Zainab Adebola Mudasiru, Nijerya
Bir Ülke Bin Hikaye (kitabından 49. sayfa)
“ bir yerde ne olduğunu değil, bize ne hissettirdiğini “ özlüyor olmamız…
… vapur… …, etrafta dünyanın dört ucundan gelen her çeşit insan, binlerce kedi ve birbirinden güzel tarihi eserler… .
Ah canım İstanbul’um!
…
Nereye gidersek gidelim, nerede olursak olalım, Nijeryalılar kesinlikle etrafımızda bulunanlara selam veririz. Türklerin böyle bir geleneği olması bana şu ana kadar ilginç gelen şeylerden biridir.
Zainab Adebola Mudasiru, Nijerya
Bir Ülke Bin Hikaye (kitabından 49. sayfa)