Bütün bu kara günün saatlerini şehrin hayat didinmeleri içinde, ağlamak, hemen bir yere çöküp yığılmak arzularını bastıra bastıra geçirmiştim ve öyle ertelenemeyecek işlerin zincirine dolanarak gecikmiştim ki ancak son vapura yetişmek mümkün olacaktı.