BAYER
@BAYERCcc
Yaşasın Marksizm-Ieninizm! Yaşasın Türk ve Kürt haIkIarının kardeşIiği! Yaşasın işçiIer! KahroIsun EmperyaIizm!
ÇANAKKALE
ÇANAKKALE, 22 Haziran 1990
89 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Ziyadesiyle güzel başlayan, öyle devam eden, sonra birden etkisini azaltan, dili sade, anlaşılır bir deneme kitabı Çivisi Çıkmış Dünya. Kitabın güzel yanı, yazarın, insanda altını çizme isteği uyandırıp defalarca yeniden okumaya iten incelemeleriydi. Bu noktada rahatsız edici bir tespit olduğu söylenemez, aksine elinden geldiğince tarafsız yazmış denemesini Maalouf. Sadece birtakım cümleleri itici sayılabilir ki onlarda da bir beis yok.
Kitabı okumadan önce ya da okuma esnasında, içeriği hakkında bilgi sahibi olunması gerektiğini düşünüyorum. Bugünkü IŞİD aymazlığı, geçmişin süregelen güncel sorunları, bencil "medeniyetler" ve elbette onların kendilerince su götürmez haklılıkları... Tüm bunlara olabildiğince objektif bir bakış açısıyla yaklaşabilmeyi garantilemiş olarak okunması icap eden; yazarın dahi kimi zaman bir "göçmen" olarak yazdığından düşüncelerinin bu yönde şekillenmiş olabileceğini belirttiği bir deneme bu. Kısacası, olabildiğince hoşgörüyle, pak bir bilinçle ele alınmalı kitap, kitaptakiler. Bu da, her ne kadar sade bir dille yazılmış olsa da değiştirmiyor kitabın anlaşılmazlığını. Zira yalnızca kullanılan kelimeler çağrıştırmıyor anlaşılırlığı.
Orta çaplı bir araştırma eşliğinde okumak kaydıyla tavsiye ederim. İçinde Atatürk'ten, İslamiyet'ten (özellikle), Osmanlı'dan, ABD ve Avrupa'dan olmak üzere tartışmaya açık birçok bilgi ve düşünceyle karşılaşacaksınız.
Belki bir gün ortak bir yalnızlıkta buluşuruz seninle.Bir vapurun buğulanmış penceresinin kenarında yahut bir otobüsün titrek seyrinde...
Dünyanın ne kadar küçük olduğundan ya da havaların artık soğumaya başladığından bahsederiz. Belki bir gecenin nemli karanlığında iki çay içeriz, belki de bir sokakta karşılıklı susarak yürürüz. Bakarak Kız Kulesi’ne, dalgaların ritminde takılı kalırız. Herkesin yaptığı gibi bilmem kaçıncı defa Kız Kulesi’nin hikâyesini anımsarız. Tuhaf bir durum yaşar, neden buradayım, deriz. O an birbirimizden ne kadar uzaklaştığımızı fark ederiz. Zamanın her şeyi nasıl da yok ettiğini daha iyi anlarız. Belki bir gün karşılaşırız ve daha önce hiç karşılaşmamış gibi geçer gideriz.
Tolstoy, 1852 yılında yazdığı ''Kazaklar'' romanında iki ayrı dünyanın kültürel çatışmasını, karakterlerin birbirleriyle ve kendi içlerinde yaşadıkları ahlaki çatışmalar üzerinden okuyucuya sunmuş ve
Ayşe KULİN bir çok kitabıbda olduğu gibi UMUT ta da geçmişinden yararlanarak kendi öz annesinin ve babasının nasıl bir araya gelişini anlatıyor.
Savaşlar, yıkımlar, sürgünlerin ardından Umut geliyor.
iclal aydın' ın üç kız kardeş romanının devamını anlatan yeni romanıdır.
“nedenini bilmeden peşine düştüğümüz duyguların, izini sürdüğümüz tutkuların, hapishanemiz olan korkuların bize bizden önceki nesilden kaldığına kanaat getirdim. unutmamak, hatırlamak, birbirini tamamlamak için aslında.”
diken kelebeklerinin göçü altı nesil sürüyorsa ve nesiller birbirinde devam ediyorsa, dağın bu yanıyla öbür yanını, denizin bu ucuyla öteki ucunu, bir kıtanın başlangıcıyla bitimini aynı anda görebilen
hangi nesildir?
kapalı bir kapının iki tarafında iki insan duruyor. rüçhan ve nesrin. türkân ve mine. kartal ve somer. peki, bir sonraki nesilden defne ve somer’in öteki kızı kiraz kendi aralarındaki kapıyı aralarsa, diğer kapalı kapılara ne olur?
dün, bugün ve yarın, bir neslin yolunda kesiştiğinde hikâyeler nasıl değişir?
belki de, kiraz’ın defne’ye söylediği gibi bir aynaya tutulur bütün hikâyeler:
“büyürken, genç kız olurken fark ettim ki, benim annem de sen ve senin annen için öteki kadın.
annelerimize yaşatılan reddedilişin iki ucuyduk seninle. rüçhan hanım’ın ölüme giderken hüzünle baktığı bir aynayız biz. birimiz aynanın sırrı, diğerimiz camıyız.”
üç kız kardeş türkân, dönüş ve derya’nın hikâyesi, ayvalık’ta kaldığı yerden, bağımsız kurgusu ve tanıdık karakterleriyle devam ediyor.
