BAY X
@BAY__X
Şu anda okuduğu kitaplar
İçecek olarak sunulan kurban başlarda kurban verilen hayvanların kanıydı; sonrasında bunun yerini şarap aldı. İlkel insanlar şaraba "üzümün kanı" olarak bakıyorlardı. Şairlerimiz bugün hâlâ aynı ifadeyi kullanırlar.
Egzogamiyi ortaya çıkaran unsurun ilkel topluluklardaki genç erkeklerin durumu olduğunu ileri süren Darvinci görüşü kabul eden ilk kişi Atkinson olmuştur. Gruptan sürülenlerin her biri, yine şefin kıskançlığından dolayı aynı cinsel ilişki yasağının uygulandığı başka bir grup bulabiliyordu ve zaman içerisinde bu koşulların bugün bir yasa olarak bilinen "topluluk üyelerinin birbirleriyle cinsel iliş-kiye girmesi yasaktır" kuralını gündeme getirmiş olması olasıdır. Totemizmin ortaya çıkışından sonra da bu kural daha farklı bir biçime bürünerek aynı totem üyeleri arasında cinsel ilişki yasağı hâlini almıştır.
Klan, kendi totemini yiyemediği veya yalnızca küçük bir kısmını yiyebildiği için, bu değerli ürünü diğer klanlara sunuyor ve bunun karşılığında da kendilerine başka totemler sunuluyordu. Frazer'in Intichiuma töreninden yola çıkılarak yapılan bu yoruma karşı düşüncesi, totemi yeme yasağı gözlemcilerinin bu bağlantının önemli tarafını, yani diğerlerinin ihtiyaçları için yenilebilen totemi mümkün olduğunca çok üretmelerini gözden kaçırmasına neden olduğu yönündedir.
S. Reinach'in 1900 yılında yazdığı Code du Totémisme (Totemizmin Kanunları) isimli makalesinde tıpkı totemizm dini kuralları gibi ele aldığı on iki maddelik taslağı sunuyorum:
1. Bazı hayvanlar öldürülemez veya yenemez. Ancak insanlar bu belirli türdeki hayvanları yetiştirip besleyebilir.
2. Kazara ölen bir hayvana kabileden biri gibi davranılıp yası tutulur ve tıpkı onlar gibi saygı gösterilerek gömülür.
3. Hayvanı yeme yasağı bazen yalnızca o hayvanın belirli bölgelerini kapsar.
4. Normalde öldürülmeyen bir hayvanı öldürme gerekliliği doğarsa, hayvandan özür dilenerek öldürülür. Bu girişim, yani öldürme eylemi tabunun çiğnenmesini hafifletecek çeşitli hile ve bahanelerle yapılır.
5. Eğer hayvan bir törenle kurban edildiyse, yasını tur-ma işi ciddiye alınır.
6. Dini tören gibi belirli olaylarda belirli hayvanların postları giyilip kuşanılır.
7. Kabile ve üyeler totem hayvanının ismini alır.
8. Birçok kabile armalarında ve silah süslemelerinde hayvan resmine yer verir. Erkekler vücutlarına hayvanların resmini çizer ya da bunların dövmesini ya-parlar.
9. Eğer totem, korkulan ve tehlikeli bir hayvansa kabilede onun ismi verilen üyelerin canını bağışlayacağı varsayılır.
10. Totem hayvanı kabile üyelerini korur ve onları teh-likelere karşı uyarır.
11. Totem hayvanı kendisine sadık olanlara gelecekle ilgili kehanetlerde bulunur ve onlara liderleri gibi davranarak hizmet eder.
12. Bir totem kabilesinin üyeleri genellikle totem hay-vanı ile aralarında ortak bir soy bağı bulunduğuna inanır.
Frazer'in bahsettiği bir Alman batıl inancında, bir bıçak sivri kısmı yukarı bakacak biçimde ortalıkta bırakılmaz; çünkü Tanrı ve melekler kendini bununla yaralayabilir. Böyle bir inancı, sivri aletlerin bilinç dışı şeytani dürtüler tarafından kullanılabileceğine dair belirli "semptomatik davranışların" önsezisi olarak tabuda görmememiz mümkün müdür?