B.Küçük
@BKucuk
276 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Dünyadaki bütün felaketlerin, uygunsuzlukların, bayağılıkların sebebi işte bu her şeyden evvel kendini düşünme illetidir. İlk başta insana bir kurnazlık ve akıllılık gibi görünen bu hal hakikatte aptallıktır... İnsan başkalarına yardım ettiği, başkalarını sevdiği kadar yükselir. Dünyada hayatın bir tek manası varsa o da sevmektir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
8/10
Beğendi
·14 günde okudu
·2020 32. kitabı
Oysaki insan, doğan güne, açan çiçeğe, geçen buluta, en güzel sevgideki insanın gözlerine yüzüne, ala şafağa, seher yeline, denizin apak olduğu seher vaktine, aydınlık sulara, deniz kokusuna, toprak kokusuna, yağan yağmura, insanın içine işleyen bir elin sıcaklığına, kucaklaşmaya, bir kadının bir erkekle birleşip bir kişi, bir bütün oluşlarına, şehvette, tatta eriyişlerine, dünyaya, yıldızlara, ışığa, aydınlığa, ipiltilere, bir hayvanın sıcak tüylerinin yıldırdamasına, sıcacık yumuşaklığına, dünyayı yüreğine soktuğun anki coşkuya, türkülere, sözlere, öpüşlere kendisini, yüreğini, canını alabildiğine, iliklerine kadar kaptırandır.
'' ... Karadenizin, Boğazın, Marmaranın balıkçıları da Haliç martılarının paylarını ayırırlar... Haliç martılarına balık atmamak, bu şehir garibanlarının Balıkpazarı önünde paylarını vermemek en büyük uğursuzluktur...Martıların hakkını vermeyen balıkçı o günden sonra uzun süre balık tutamamıştır. Motoru bozulmuş, küreği kırılmış, yelkeni parçalanmış, teknesi delinmiştir. Batmıştır da, batmıştır da... Bu dünyada her şeyin, herkesin, denizdeki balığın, gökteki kuşun, yerdeki karıncanın, hele hele insanın, hele hele insanın hakkını vereceksin. ''
İnsanlar bu kadar korkmasalar, bu kadar zalim olurlar mı, bu kadar biribirlerine düşmanlık eder, biribirlerinin böylesine kuyularını kazarlar mı, insan öldürürler mi,...sevmeyi, sevişmeyi böylesine unuturlar mı, uzattıkları el böylesine buz gibi olur mu, düşünebilme yeteneklerini böylesine yitirirler mi,... bastıkları yeri görmeyecek kadar üstümüzdeki gökten, altımızdaki topraktan, yıldızlardan, sulardan, çiçeklerden, dağ başlarından, ışıktan böylesine bihaber kalırlar mı, sevgisiz, sevisiz, dostluksuz yürekleri sıcacık, bir sevgili, bir dost yüzü için, bir kuş gibi çırpınarak çarpmadan olur mu?