GS1905

GS1905
@BLL1905GS
Gitdin ammâ ki kodun hasret île câni bile Istemem sensiz olan sohbet-i yârâni bile. Ey sevgili! Sen gittin, ama canımı hasretle başbaşa bıraktın. Sen olmadıktan sonra ben dostlarla sohbet etmeyi bile istemem.
Lisans
CİZRE
187 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Gönlü Yakan, Varlığı Tamir Eden Aşk
"Mecnun'u çöllere düşüren Leylâ değil; Leylâ'da tecelli eden sırdı." "Leylâ bahane, Mecnun terane; maksat ise hakikatin cemâlidir."
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düşün
Bu dünyaya gelen kişi Ölenleri görmez misin? Kahkahayla gülen kişi Kara yere girmez misin? İster bey ol ister paşa Âdem gibi bin yıl yaşa Ecel bir gün gelir başa Kara yere girmez misin? Ayağını bastığın yer Kulak ver ki sana ne der Hani önceden gelenler? Kara yere girmez misin? Ma'mûreler harâb olur Nâzik beden türâb olur Bu dünyâ bir serâb olur Kara yere girmez misin? Zevk ü safâya aldandın Nefsin hîlesine kandın Dünyâ sana kalır sandın Kara yere girmez misin? Melekü'l-mevt canın alır Sevdiklerin baka kalır Ne tâc ne de hırka kalır Kara yere girmez misin? Soyacaklar elbiseni Koyacaklar kabre seni Boş geçirme nefesini Kara yere girmez misin? Aşkî ölümden ibret al Bâkî değil evlâd ıyâl Düşmânına kalır bu mâl Kara yere girmez misin?
Aşkın Ateşiyle Aydınlanan Yol
"Leylâ bir bahane, aranan hakikattir." "Mecnun'un zinciri, hakikate açılan kapıdır."
İyi geceler dilerim
Ey Aşk! Ateştir Senin Nesebin...
“Aşkın Suçu Yoktur: Gören Göz mü, Yazılan Kader mi?”
"Ey ay yüzlü sevgili! Seni gözüm gördü, gönlüm de sevdi. Kurbanın olayım, benim bunda hiç günahım var mı? Gel, iyiliğin ve lütfunla beni sevginle mutlu et. Bizi ayıran kara talihim ve kıskançların ateşi yok olup gitsin.” Bir derviş, Allah aşkıyla yanıp tutuşur. Geceleri ibadet ederken ağlar, “Seni seviyorum” diye dua eder. Bir gün içinden şöyle bir sesle yakarır: “Ya Rab, seni sevmekten başka ne yaptım ki bu kadar yanıyorum?” Rivayete göre kalbine şöyle bir ilham gelir: “Sen beni sevdiğini sanıyorsun ama seni bana sevdiren Ben’im.” Derviş o an anlar ki bu aşk kendi çabasıyla değil, ilâhî bir çekiş ile başlamış. O zamana kadar “Ben seni buldum” sanırken, aslında “Bulunan kendisiymiş.” Sonra şöyle der: “Öyleyse beni senden uzak tutan ne varsa al, yak, yok et.” Bu noktada dervişin duası değişir: Dünya nimetleri değil, sadece yakınlık ister. Acıyı bile razı olarak kabul eder; çünkü o ateşin içinde sevgilinin kokusu vardır. “Âşık olduğunu sanırsın, ama aslında sevilen olmaya çağrılmışsındır."
Alıntı