Tolstoy'un kaleminden çıkan bu eser Dünya Klasiklerinin en iyi eseri diyebilirim. Savaş ve Barış kitabı sadece tarihi bir roman değil, insanın varoluşunu sorgulayan bir felsefi eserdir. Tolstoy bize bu eserde, savaş döneminde bile insanın içindeki iyiliği, sevgiyi ve barış arzusunu keşfettiğini gösterir.
Eser hacmi olarak çok görünebilir. Çünkü kitap iki cildli ama içinde 4 kitap bulunduruyor ama etkileyici üslubuyla ve olay akışıyla okuyucuyu sürüklüyor.
Tolstoy; bu eserde karekterlerin içinde barındırdığı izlenimleri, anlam arayışları, aile, sevgi, tarihi olayları, ahlak, kahramanlık, toplumsal sınıf ve ekonomik ilişkileri, din ve maneviyat vb. birçok tema içinde barındırıyor.
Tolstoy eserde özgür iradenin hangi ölçüde özgür olduğunu tartışır. Hem romanda karekterlerin davranışlarının hem tarihsel ve ruhsal hem de sosyal koşullarda belirlendiğini bize gösteriyor.
Roman bize savaşın sadece askerî alanda olduğunu değil hem toplumsal haksızlıklar da hem de aile içi mücadelelerde olduğunu bize göstermiştir. Tolstoy barış bölümünde ise cephede birbirlerine olan yardımları, aile içinde tutumları, aşk ve dostluk anılarıyla doludur.
Tolstoy romanda ibadet, Tanrı anlayışı, kader ve yaşamın anlamı arayışı sıkça ele almıştır.
Tolstoy toplumsal yapıda soyluluğun iç
yüzlerini, statü rekabetlerini ve çıkar ilişkilerini açıkça eleştirmiştir.
Tolstoy tarihî özgür irade ve kader arasındaki ilişkiyle aktarmıştır. Çünkü Tolstoy Tarihi, milyonlarca bireyin küçük eylemlerinin sonucu olduğunu ve hiçbir “kahraman” tek başına tarihi belirlemediğini ifade etmiştir.
Tolstoy, doğa ve zaman döngüselliği çerçevesinde doğayı bize sadece bir arka plan olarak değil, bütün karekterlerin ruh hâlinin bir aynası olarak aktarmıştır. Doğanın mevsimleri hem savaş ve barış döngüsünü hem de yaşam ve