BirDem

BirDem
@BSerdar
“Her şey için tek şey diliyorum, Allahın gülleri yakamızı bırakmasın.” “Aşıklar kâr zarar gütmez kurbanım”
Derler ki; bizi hayvanlardan -hatta meleklerden- üstün kılan aşktır. İstanbul’daki büyük camilerden birinin açılışına padişah, ilk hutbeyi irad eylemek üzere bir mürşid-i kâmili davet eder. Etrafındaki herkes camiye toplanır. şeyh, hutbe için tam kürsüye çıkarken bir saka, şeyhin eteğine yapışır, çaresizlik içinde, “eşeğimi kaybettim,” der. “Su satabilmek için ona muhtacım. Bugün herkes burada toplandığına göre, lütfen eşeğimi bulmama yardım eder misiniz?” Şeyh hutbeye başladığı zaman cemaate, aralarında, ömründe bir hayvan dahi olsa başka bir şeyi hiç sevmemiş biri olup olmadığını sorar. Adamın biri yavaşça ayağa kalkar. Ondan cesaret alan ikisi daha ayaklanır. Şeyh, su satıcısına döner ve der ki: “Bak; sen bir eşek kaybettin, ben sana üç tane buldum!”
Din
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gece bir tabut gibi çöker omuzlarıma bir ölünün iç çekmesi olur rüzgar hüzünle düşünürüm uzaktaki bir evi yıldızlar sayılmaz: hasret uzakta hasreti bir ben bilirim bir de gecenin gözlerindeki baykuş baykuş kötü kuş baykuş çirkin kuş onu hüznümle güzelleştiririm. hüznümle süsler. bir damın üstüne oturturum süsler. Damımın üstüne oturturum ... Arkadaş Zekai Özger
Şiir
... kalbim bir gün elbette sana hükmedeceğim elbet geçer bu hüzün mevsimi bir baykuş bir serçeyle arkadaş olduğu gün o gün size sevinci de anlatıcam bir solucan bir leylekle çiftleştiği gün o gün bahar mevsimidir size aşkı anlatacağım ve bir gün elbette yıldızları sayacağım -gelin kucaklayın beni. yıldızları sayamıyorum. Arkadaş Zekai Özger
Şiir
isra
Ve aşk, acıyla kardeştir İsra... Bir gün Hüzünlerin,yorgun bir akşam gibi Gelip konduğunda gözlerinin kıyısına Aynalara Sakın bu iç savaşta kazandığın acıların gözleriyle bakma. Ve söyle içindeki o yağmur gözlü kıza Hayallerinin avcuna bıraktığı yarınlardan Sancılı bir tebessüm toplayacak kadar büyüdüğü zaman Hakikati anlamak Ve kabullenmek arasındaki isyanlarının ortasında Mütevekkil bir dua gibi durup Sımsıkı sarılsın içindeki umuda. Beni anlamasada olur Çoktan alıştım kaderimle yargılanmaya Ve bir insan Kendi içinde ki zindanlarda mahkumsa eğer yalnızlığa O na ulaşmak için muhalde yol arama. Sen sedece.. Yakalandığın her yağmurda beni hatırla Saçların akşam tadında kızıl Gözlerin hüzün renginde lalde olsa her gün batımında Kalbimi sana ait bir sır gibi taşıdığımı unutma. Yağmurlarda benim gibi damla damla dokunduğunda sana Saçların ıslanıp da sarılığında boynuna beni hatırla. Ellerin ellerim olsun,yüzüne dokun
Şiir
Gül Şiir
Geceyarısı, karanlık bir bozkırda Işıklar içinde akan bir tren kadar yalnızım içinde onca insan, içinde dünya... Soluk soluğa, demirden bir ırmağa mahkum Ve bilmeyen sonsuzluk nedir, Haklı olan kim bu kargaşada? Ateş ve su, yaşam ve ölüm, irin ve şiir Ucu bucağı olmayan bu çığlıgın Ortasında nasıl barışılabilir? Anlamak isterim, hangi yasa Bir beşikle bir darağacını Aynı ağaçtan, ne adına varedebilir? Sorular sormak için geldim şu dünyaya Yasım acıların yasıdır Boynumu üzgün bir çiçek gibi kırıp da Yollara düştüğümde, başımda deniz köpüklerinden Ya da sabah yellerinden bir taçla Yürüdüğüme inanırdım - yanılırdım Geceyi günle, acıyı sevinçle kardığım Bu söylencenin bir yerinde durakladım Ve anlatamadım, konuşamadım bir daha. Acını ödünç ver bana, gözyaşlarını Damarlarında uyuyan sevinci ödünç ver Yitirdim çünkü onları da.. İlenmiyorum, el çırpmıyorum artık Ne aklımda yaşadıklarım üstüne düşünceler Ne de geleceğime dair bir tasa. Gelirken çan çalmıyor yalnızlık
Şiir