Yara kapanmadı, sadece çürüyor…
Gözümün kesmediği,
aşılması gereken bir ırmak gibiydi
her akşam eve dönmek.
Kabullendikçe biraz
daha mağlup olanların
birbirlerini teselli
etmelerinin arasından geçerken
en çok orada
uzak durdum kendimden,
iş işten geçince anladım
tehlikeli bir merhametin
başımıza açtığı belaları.
Bana ,
sonu gelmeyen bir sallantı gibi davranan
bu dalgınlık;
yaşıyorum zannet diye
gözlerimi kıpırdatmayı gösterdi.
Nereye döküldüğüm konusuna gelince,
kederli ve sigara yakmayı
gerektiren bir konudur bu.
Ben aşktan bahsedince şaşıran
ve şaşırdığını gizleyenlerin;
buruşuk yüzlerine
sadık kalmayı öğrettim.
Yanımızda günahı yokken
bağışlanmayı dileyen