BerRa DURMAZ

Annemin ölümü üzerinden yirmi yıl geçmişken, kendimi bir çocuğu tıpkı annemin beni yatıştırdığı gibi yatıştırırken bulmuştum. Peki ne uğruna? Neden çocukların kırılgan zihinlerini korumak için bu kadar ileri gidiyoruz? Tek yaptığımız onları gerçekten mahrum etmek. Bir de o gerçek kapıya dayanmadan önce alışma şansından.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Önce güven vardı. Sonra da ihanet. Biri olmadan diğeri olmaz. Güvenmediğin birinin ihanetine uğraşamazsın.
Dünya bize karşı nazik değil... Bir kadının silinmez izler bırakabileceği çok az yer var.
Çünkü yer yüzünün nimetleriyle hayat kurtarmak, Eliza, en az sihir kadar şahanedir.
İnsanın en çok söylemek istediği şeyler, genellikle içinde tutması gereken şeylerdi.