Epidaph
@B_art
Sonsuzluğa açılan kabına sığmayan bir hiçliktir düşlerim.
Düşüncelerimizi toparlayamadığımız ve yenilmiş olarak "cıvalıklarına" boyun eğdiğimiz zaman, dünya sis gibi dağılır; onunla birlikte biz de; öyle ki, cezir halindeki bir denizin kıyısında, başka bir hayatta yazılmış kendi anılarımızın okunuşunu dinler gibi oluruz...
Reklam
Olumlamanın gücünü kötülüğün doluluğu, acı ve elem olmayan şeyden " çıkarmak" çirkin ve kabadır: İyimserlik ruhu alçaltır, çünkü hummadan, yüksekliklerden ve baş dönmelerinden türemez; gücünü hayatın gölgelerinden almayan bir tutkuymuş gibi...
Her dokunduğum şey kedere boğulsaydı, göğe atılan kaçamak bir bakış bile ona acıların rengini verseydi, etrafımda kuru göz bile kalmasaydı, bulvarında, güneşin elemden sarhoş olmak için adımlarımın gölgelerini emdiği devedikenleri üzerindeymiş gibi yürüyor olsaydım, işte o zaman hayatı gururla olumlamaya hakkım olurdu.