Baki
@Baaki
92 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Börtü böcekle şakıyan bir heves kuşuydum vakti zamanında.
Ah, herkesin ömrünü hikâye ederken kendi ömrüne bir cümle kuramamış olan ben! Uzanmış yatıyorsun kelimelerin arasında. Hangi birinize ağlayayım şimdi ben?
Kader ne tuhaf; kimin hafızasında sonsuza dek güzel kalabilmek için didinip ihtimam gösteriyorsak, en çirkin hâlimiz onların hatırasında saklı kalıyor. Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar.
Gerçeği anlamakta geç kalmak, insanın en hazin düşüşüdür...