Barış bircan
@Babi
Bir yandan aşırı çalışarak kendini heba eden, bir yandan da azla yetinerek ot gibi yaşayıp giden emekçilerin bu çifte ahmaklığı karşısında kapitalist üretimin sorunu artık üretecek adam bulup üretim güçlerini çoğaltmak değil; tüketecek insanlar bulmak, onların iştahını kabartmak ve onlarda yapay ihtiyaçlar yaratmak olmuştur.
Çalışın, çalışın gece gündüz. Çalıştıkça derinleştirirsiniz sefaletinizi ve sefaletiniz kurtarır bizi, size çalışmayı yasa gücüyle dayatmaktan. Çalışmanın yasa olarak dayatılması pek eziyetlidir, fazlaca şiddet uygulamayı gerektirir ve çok gürültü çıkarır. Oysa açlık sadece sessiz, sakin ve sürekli bir baskı uygulamakla kalmaz, çalışmanın ve sanayinin en doğal saiki olarak en yüksek çabanın da ortaya konulmasını sağlar.
Kapitalist uygarlığın egemen olduğu ulusların işçi sınıfı garip bir çılgınlığın pençesine düşmüş. Bu çılgınlık talihsiz insanlığa iki yüz yıldır eziyet eden bireysel ve toplumsal sefaleti de peşinden sürüklüyor. Çalışma aşkıdır bu çılgınlık, bireyin soyu sopuyla birlikte canının çıkarılmasına dek varan, ölesiye çalışmak tutkusudur. Din adamları, iktisatçılar, ahlakçılar ise bu akıl tutulmasına tepki göstermek yerine çalışmayı kutsallaştırmakdır.