Bahar Gökbarman
@Baharbarman
Burayı, not defteri olarak kullanan bir okur.
baharbarman.blogspot.com
instagram.com/bahar.gokbarman
Öğretmen
Lisans
İngiltere/ Liverpool
230 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Tam da beni zorlayan bir annelik sürecinden geçerken, tam bir tevafuk eseri bu kitaba başladım. Son zamanlar öyle stresli geçiyordu ki kendimi kitaplara verdim. Her fırsatta okuyarak biraz olsun nefes almaya çalıştım. Bir gün fark ettim ki elimde sadece dört roman kalmış… Ama onları da o an okumak istemiyordum.
Komşuma kitaplığından bana bir tane roman seçmesini rica ettim. “Gel, kendin seç,” dedi ama ben, “Yok, sen seç; öyle daha sürprizli olur,” dedim. O da bu kitabı göndermiş. Kendisi henüz okumamış.
Okumaya başladığımda büyük bir şaşkınlık yaşadım. Sanki biri son üç yılımı kameraya çekmiş de ondan bir roman yazmış gibiydi… Kitapta eşimin bana söylediği cümleleri, benim annelik sürecinde yaşadığım duyguları birebir buldum. Meğer lohusalık depresyonu geçiren pek çok kadının yaşadığı şeyler bunlarmış: tükenmişlik, yorgunluk, yapmak istediklerine zaman bulamama, desteksizlik, çocuk büyütürken hissedilen yalnızlık…
Bu kitabı hamilelere veya lohusalık dönemindeki annelere önermem. Çünkü bazı duyguları tetikleyebilir. Ancak çocuğunuzu biraz büyüttükten sonra okumanız, kendinizi daha iyi anlamanızı sağlayabilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Konusu o kadar ağırdı ki göğsümde ağrı hissede hissede okudum. Konusunun ağırlığı dışında, yazarın bazı fikirleri, duygularını ifade etme şekli de abartılı geldi.
“Yoksulluk… Kendini gerçekleştirememiş bir kadın… Henüz kendini tanımadan hayata atılmak, anne olmak, peş peşe doğan çocuklar… Hayal kırıklıklarıyla sonuçlanan evlilikler… Bir kadının, tüm bu yüklerin arasında kendi ayakları üzerinde durma çabası… Yaşadığı zorluklar karşısında sertleşmesi… Belki çok daha iyi bir anne olabilecekken, görünmeyen bir yerde kendiyle verdiği sessiz savaşlar…”
ASK
Bir gün ansızın aşk gelir. Nasipte ya kavuşmak vardır ya da kavuşamamak. Gelişinden bellidir: Ardına belayı takıp mı gelmiş, yoksa önü arkası gül bahçesi mi? Kokusundan anlarsın: Aşk ya yıkım kokar ya yaşam. Rengi fosforludur aṣkın. Fosforundan anlarsın ıṣık mı vermeye geldi, ıṣığından almaya mı?
Açık seçiktir aşk. Dürüsttür. Yaz yağmuru gibi beklenmedik anda bastırsa da ne için geldiğini saklamaz! Ne kapılmayacak kadar yavaṣtır aṣkın nehri, ne de kendini bırakacak kadar sakin..
Aṣk tertemizdir. Her zaman her anlamda. Düṣtüğü kalplerde, insan arzuları arasında fosforu gölgelenir sadece. Ya da kıymet bilen ruhlarda köklenir, bir ağaç gibi büyür.
Anna Karenina aṣkın yağmurları altında ıslanırken, aṣkın nehrinde çarpa çarpa yana yana yol alan bir aṣık.. Aṣka boyanmıṣ arzuların eṣiğinde kurban gibi uzanan bir kadın..
Yıkım kokan kararların gölgesinde, aṣk uğruna aṣktan olan ıṣığını kaybetmiṣ bir kadının hikayesi bu.
Keyifli okumalar
Bahar Gökbarman
---
Kitabı bir oturuşta okudum. Okurken, "Yazar Mevlânâ okumuş olmalı," diye geçirdim içimden. Kitapta Mevlânâ’nın ismi de geçiyormuş. Kitap, baş karakterin pişmanlıklarını, anlam arayışını ve ölümle yaşam arasındaki gelgitini konu alıyor.
Felsefî bir bakış açısıyla, "Yaşanmış hayat, yaşanılabilen en güzel hayattır." Önemli olan, iç yolculuktaki boşluktan sıyrılmaktır; yani bir anlam bulmaktır.
Güzel bir kitaptı.
