Aslında kulluk, bir türlü sanatkârlık, yaşama sanatını iyi becerebilmek; kendi fıtratına, varoluşuna, hatta biraz daha geriye saralım; bezm-i elestte verdiğin söze sadık kalmaktır.
Bu çağ her şeyin kamuyla paylaşıldığı bir çağ, neredeyse hiçbir mahrem yok. Ben buna muhalifim. İnsan ruhu ilahi bir emanet ve oraya sadece izin verilenler, kaderin izin verdikleri girebilmeli.