Keendi yükümüzü unuttuk,başkalarının yükünü taşımaya görev bildik. Güçlü durduk,gülümsemeyi görev edindik.Kimseye belli etmeden yaralarımızı sararken,kendi yaralarımızı derinleştirdik.Başkalarını rahatlatırken,kendimizi tükettiğimmizin farkına bile varmadık. Bu fedakarlık bizi kahraman yapmadı; görünmez kıldı.