Kabul etmeliyiz ki, bazı şeyler bizi etkilese ve zenginleşmemizi sağlasa da, yine de erişme alanımızın dışında kalır. Ailemde bir söz vardır: " Bazı şeyler Tanrı'nın işidir."
Mutluluğumuzu kendisine borçlu olduğumuz yaratıkla her şeyi paylaşmamız doğal değil midir? İki insan birbirine her şeyi verdikten sonra, bu bütünün bir parçası üzerinde kim durur? Para ancak duygunun tükendiği yerde bir değer kazanır. Ömürlüğüne bağlanmamış mıdır insan? Çok sevildiğimize inandığımız sırada ayrılığı hangimiz önceden görürüz? Bize sonsuz bir aşk beslediğinize yemin ediyorsunuz, çıkarlarımız nasıl ayrı olabilir.