Ah! Keşke sevdiğimiz ruhun üzerine eğilebilsek ve orada oluşan görüntüyü aynaya bakar gibi görebilsek! Ötekini kendimizi okur gibi, kendimizden daha iyi okumak! Sevginin içindeki huzur! Aşktaki saflık!
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu.