Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 60 dk.
Sayfa Sayısı:
141
Basım Tarihi:
Kasım 2024
İlk Yayın Tarihi:
1909
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
La Porte Etroite
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789750757013
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
20 diğer baskı · Tümünü Göster
Dar Kapı
2.177 okunmaTimaş Yayınları · 30 Nisan 2021 · 160 s.
Dar Kapı
778 okunmaCan Yayınları · Kasım 2024 · 141 s.
Dar Kapı
508 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 11 Temmuz 2023 · 136 s.
Dar Kapı
466 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 11 Temmuz 2023 · 136 s.
Dar Kapı
154 okunmaSel Yayıncılık · Kasım 2023 · 144 s.
Dar Kapı
141 okunmaL&M Yayıncılık · Mart 2006 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İçimizdeki Dar KapılarEdebiyat
Nobel Edebiyat Ödüllü yazarımız André Gide, romanlarında inançlara ve düşüncelere çok yer ayıran ve kurgusu boyunca onlarla oynayan, onları irdeleyen, yeri gelsdiğinde umut tohumları gibi okurun
8/10
2022 25. kitabı
Gide, okumaktan en keyif aldığım Fransız yazarlardan biri. Dar Kapı’yı da elimden bırakmadan okudum ve çok sevdim.
Aşkın merkeze alındığı romanda anlatıcımız Jerome’nin Alissa ile olan ilişkisini okuyoruz. Büyük bir bağlılıkla birbirlerine bağlı olan ikilinin hikayesi, Alissa’nın dünyevi ve ilahi aşk arasındaki bocalamaları sonucu buruk bir anlatıdan öteye gidemiyor. metin boyunca Jerome’ye hayatının tümünü sorgusuzca başka birine bağladığı ve Alissa’ya hem kendini hem de Jerome’yi arafta bırakarak acı çektirdiği için kızdım aslında.
Aşk ya bir araya gelinerek dünyevi mutluluk verebilmeli, ya da -buna inanan biri için- ölümlü aşkı geride bırakmayı öğrenerek ilahi aşka ulaştırmalı ama bu hikayedeki gibi araftaki bir bataklıkta insanı dibe sürüklememeli.
Aşkın dünyevi tarafını küçümsediğimizde ve onu yok saydığımızda aslında onu aşma imkanımızı da yok ediyoruz. İlahi yolda yürümek için ihtiyaç duyacağımız gücü içimizdeki potansiyeli inkar için kullanarak tüm ihtimalleri elimizle yok ediyoruz gibi.
Alissa’nın düşünceleri ve davranışları arasındaki tutarsızlık Jerome’ye bir hayata mâl oldu ve bakıldığında o dar kapıdan ikisi de geçemedi sonunda. Alissa’nın günlüğünde yazdığı ‘ erdemle aşkı harmanlayan ruh nasıl da mutludur’ aslında tüm yaşamı boyunca isteyip ulaşamadığı o hayali noktanın özeti gibiydi
Kısacası aşka çok hüzünlü ve melankolik bir yerden bakan bir kitap Dar Kapı. Bu anlamda bazılarını yorabilecek bir yanı olsa da Gide’nin harika anlatımı kitaba şans vermek için yeterli bana kalırsa.
Tam bir Terazi burcu postu: Seviyor muyum, sevmiyor muyum belli değil.
Şaka bir yana, edebi açıdan beni çok etkiledi fakat bana bu kadar romantizm çok fazla.
Romantizm sevenler içinse çok güzel bir kitap.
İçsel çatışmaları, idaealizmi, güzel duygulara özlemi ama aynı zamanda onları reddedişi nasıl da harika anlatmış..
Hoşça kal Alissa, Hoşça kal Jérome..
Puan vermedi·144 syf.·
2024 6. kitabı
Kitap bir aşk romanı. Kitap ile ilgili güzel kısımlardan biri içindeki aşık mektuplarının kendisi ve sevdiği kadına ait olmasıdır.
Bu kitap için böyle uzun uzadıya yazılacak bir şey var mı bilemiyorum. Aşkların hepsi aynı gibi geliyor bana.
Yalnızca şu biraz beni düşündürüyor. Bu tip edebi yönü yüksek, kendini edebiyatta ispatlamış kült sayılacak yazarların aşk hayatında dine çok yer vermeleri.
Bunu Türk edebiyatında denesek ve içinde sürekli Kuran'dan alıntılar olsa nasıl olurdu merak ettim. Bu yönüyle içinde İncil'den alıntılar içeren aziz olmaya öykünen aşıklar ilginç geliyor bana...
Aşk romanı sevenler okuyabilir bunu, dili yalın, birkaç minik gönderme ve kendi hayatından aktardıkları kitabı daha okunur kılmış...
Dar Kapı… adı bile biraz mesafeli, biraz da gizemli değil mi? Ama içine girince insanı sarıp sarmalayan, ince ince kalbe dokunan bir hikâye.
Önce şunu söyleyeyim: Bu kitap öyle “çarpıp geçen” değil, daha çok usulca içine işleyenlerden. Hani bir bakmışsın, sayfayı kapattıktan sonra bile hâlâ içinde bir sızı kalmış…
Andre Gide burada bize büyük olaylar anlatmıyor aslında. Daha çok iki insanın—Jérôme ve Alissa’nın—birbirine olan derin ama tuhaf aşkını fısıldıyor. Ama bu öyle alıştığımız türden bir aşk değil. Biraz mesafeli, biraz çekingen, biraz da… kendini geri çeken bir sevgi.
Kitabın en güzel tarafı şu:
Aşkı sadece “kavuşmak” olarak görmüyor. Hatta tam tersine, bazen sevmek demek vazgeçmek midir diye düşündürüyor insana.
Alissa karakteri… ah, nasıl desem… Hem çok güçlü hem de insanın içini burkan bir şekilde kırılgan. Kendi inançları ve idealleri yüzünden aşkını bile ikinci plana atabiliyor. İşte tam burada kitap, kalbinle aklın arasındaki o ince çizgide dolaşıyor.
Dili ise tam bir “Fransız zarafeti” diyebiliriz. Ağır değil ama hafif de değil; tam kararında. Sanki biri sana yavaş yavaş, gözlerinin içine bakarak bir hikâye anlatıyor gibi.
Bu kitabı okurken:
• Biraz hüzünleneceksin
• Biraz düşüneceksin
• Ve biraz da “ben olsam ne yapardım?” diye kendine soracaksın
Kısacası cicim, Dar Kapı öyle bağıra çağıra değil, kalbini usulca tutup sıkan kitaplardan. Bitince “keşke biraz daha kalsaydım bu hikâyenin içinde” dedirten türden…
Fransız edebiyatı sevgimi pekiştiren bir yazar ve eser oldu benim için. Edebi açıdan doyurucu, alışılmışın dışında bir aşk hikayesiydi. İşlenen aşk, fiziki bir boyuttansa daha ilahi bir anlama, bir erdem arayışına dönüşmüş. Bu da karakterler için fazlasıyla zor ve sınayıcı bir durum oluşturmuş.
Kitapta Allisa ve Jerome’nin yaşadıklarını, mektuplaşmalarını, aşklarına etki eden önemli kişileri ve olayları okuyoruz. Allissa'nın mektupları Jerome’yi nasıl etkilediyse beni de öyle etkiledi. Allisa duygusal olarak empati yapabildiğim bir karakter olsa da Jerome’ye olan etkilerini gördükçe ona hak verip vermeme konusunda zorlandım.
Yazarın kitap sonuna eklediği Allisa’nın günlüğünden alınan kesitler, onun duygularını anlamlandırmam konusunda bana yardımcı olduğundan yazarın bu hamlesi çok hoşuma gitti.
Dar KapıEdebiyat Roman
Andre Gide'den okuduğum ilk kitaptı Dar Kapı. Kuzen olup birbirine aşık olan Alissa ve Jerome'nin birbirine karşı olan bağlılığını, duygularını hatta delice olan aşkını anlatan hüzünlü bir roman Dar Kapı. Hüzünlü çünkü Alissa'nın dünyevi ve ilahi aşk arasındaki bocamaları bu aşkın sonunu getiriyor.
Sonda söylemem gerekeni başta söyledim. Ama şunu belirtmem gerekir ki Dar Kapı o bilinen entrikalı aşk hikayelerinden değil. Jerome ve Alissa'nın birbirine karşı olan saf sevgisi beni büyüledi.
'Kavuşmayalım büyü bozulmasın' diyor Alissa. Başkalarının mutluluğu için birbirlerinden uzak kalışları beni yıktı.
Kitabın sonunda yer alan Alissa'ya ait günlük kalbimi paramparça etti.
Dar Kapı; son zamanlarda okuduğum en hüzünlü aynı zamanda en güzel aşk romanıydı. Andre Gide'nin yorumu, anlatımı ise beni tanıştığıma memnun etti.
İyi okumalar dilerim.
André Gide 
Dar Kapı
André Gide Dar Kapı
Dar Kapı, Andre Gide kalemiyle tanışma kitabım oldu.
Babasını kaybettikten sonra annesiyle Paris'e yerleşen Jerome Palissier, zamanla dayısının kızı Alissa'ya aşık olmasını ve ikisi arasındaki gelgitli ilişkiyi anlatan kitap oldukça akıcıydı ve hikaye de başarılıydı.
Roman boyunca Alissa'ya sinir olanlar grubuna artık ben de üyeyim.
Kitap 19.yüzyılın en dokunaklı aşk hikayelerinden biri kabul ediliyor. (Bu kısımda aynı düşünmüyorum daha iyilerini okumuştum)
Ve aynı zamanda Andre Gide'in kendi hayatından otobiyografik izler taşıyor.
Dar Kapı - André GideDar Kapı, André Gide’nin en çok övülen romanlarından biri olmakla beraber 19. Yüzyılın en dokunaklı ve hüzünlü aşk hikayesi olarak karşımıza çıkar.
Kimler sever: Sevdiğini ve sevildiğini bilmesine rağmen sürekli huzursuz bir ruh halinde olup mutlu olmak istemeyenler
Kimler sevmez: Aşkı ve inancı arasında kaldığında hiç düşünmeden aşkını seçenler
Dar Kapı, André Gide’nin okuduğum ilk kitabıydı. Romanın ilk sayfalarında kitabın nasıl sonlanacağını çok rahat tahmin edebildiğimden maalesef benim için heyecanlı ilerleyen bir kitap olmadı. Romanda normalde Paris’te yaşayan Jerome’nin Normandiya’daki dayısının hüzünlü kızı Alissa’ya yıllar geçtikçe hiç eskimeyen bir aşkla bağlandığını görürüz. Alissa’da aslında onu seviyordur fakat bence içinde bulunduğu depresyon nedeniyle kendine garip bir şekilde acı çektirmeye çalıştığını düşündüğüm için hep çevresindekilerinin iyiliğini bahane ederek Jerome ile birlikte olmak istemez.
Romanda aslında Alissa, karşımıza dini inançları ve onlar doğrultusunda hareket etmesiyle karşımıza çıkar. Ancak bence Alissa Tanrı’ya olan inancını hayatına o kadar çok sokuyor ve yer yer o kadar yanlış yorumlayarak hayatına müdahale etmesine izin veriyor ki aslında düştüğü tuzağın farkına bile varamıyor. Aşkını, Tanrı ile olan ilişkisi önünde görüyor ve bu nedenle Jerome ile mutlu bir hayatı istemiyor.
Herkesin gördüğü romantizmi ben kitapta göremedim. Tek gördüğüm birbirine acı veren iki aşıktı….Aşk
Dar Kapı, André Gide’nin en çok övülen romanlarından biri olmakla beraber 19. Yüzyılın en dokunaklı ve hüzünlü aşk hikayesi olarak karşımıza çıkar.
Kimler sever: Sevdiğini ve sevildiğini bilmesine rağmen sürekli huzursuz bir ruh halinde olup mutlu olmak istemeyenler
Kimler sevmez: Aşkı ve inancı arasında kaldığında hiç düşünmeden aşkını seçenler
Dar Kapı, André Gide’nin okuduğum ilk kitabıydı. Romanın ilk sayfalarında kitabın nasıl sonlanacağını çok rahat tahmin edebildiğimden maalesef benim için heyecanlı ilerleyen bir kitap olmadı. Romanda normalde Paris’te yaşayan Jerome’nin Normandiya’daki dayısının hüzünlü kızı Alissa’ya yıllar geçtikçe hiç eskimeyen bir aşkla bağlandığını görürüz. Alissa’da aslında onu seviyordur fakat bence içinde bulunduğu depresyon nedeniyle kendine garip bir şekilde acı çektirmeye çalıştığını düşündüğüm için hep çevresindekilerinin iyiliğini bahane ederek Jerome ile birlikte olmak istemez.
Romanda aslında Alissa, karşımıza dini inançları ve onlar doğrultusunda hareket etmesiyle karşımıza çıkar. Ancak bence Alissa Tanrı’ya olan inancını hayatına o kadar çok sokuyor ve yer yer o kadar yanlış yorumlayarak hayatına müdahale etmesine izin veriyor ki aslında düştüğü tuzağın farkına bile varamıyor. Aşkını, Tanrı ile olan ilişkisi önünde görüyor ve bu nedenle Jerome ile mutlu bir hayatı istemiyor.
Herkesin gördüğü romantizmi ben kitapta göremedim. Tek gördüğüm birbirine acı veren iki aşıktı….Yazar Hakkında
André GideYazar · 40 kitap
André Paul Guillaume Gide (22 Kasım 1869 Paris - 19 Şubat 1951 Paris) Fransız yazar. 1947 yılı Nobel Edebiyat Ödülü sahibi.
Gide, 22 Kasım 1869 tarihinde Paris, Fransa`da dünyaya geldi. Babası Protestan ve köylü kökenli, annesi Katolikti. 8 yaşında Paris'te Alsace Okulu'na gönderildi. Sık sık hastalandığı için öğrenimi kesintiye uğradı. Gide henüz 11 yaşındayken (1880) Paris Üniversitesi`nde hukuk profesörü olan babasını kaybetti. Ailedeki kadınların etkisi ve annesinin katı otoritesi altında büyüdü.
1889'da okuldan mezun oldu. Yaşamını yazarak geçirmeye karar verdi.Yazı hayatına 1891’de 21 yaşındayken yayımladığı André Walter'in Günlükleri(Les Cahiers d'André Walter) ve Narsis Üstüne İnceleme ile başladı. Ama ikisi de başarısız bulundu.
1893'te Kuzey Afrika gezisine çıktı. Arap dünyasının tümüyle farklı değerleriyle tanıştı. Fransa'ya döndüğünde oradaki katı Victorya dönemi yaşantısının olumsuzluklarından rahatsız oldu. 1894'te tekrar Kuzey Afrika'ya gitti. Burada Oscar Wilde ve Lord Alfred Douglas'la tanıştı. Onların yüreklendirmesiyle baskı altında tuttuğu eşcinselliğini kabul etti. Annesi hastalanınca Fransa'ya döndü.
1895'te kuzeniyle evlendi. 1896`da Normandiya`da bir komüne belediye başkanı oldu.
1908`de bazı seçkin yazarlarla birlikte Nouvelle Revue Française adında bir edebiyat dergisi kurdu. 1916`da 16 yaşındaki Marc Allégret ile sevgili oldu. Marc Allegret ile eşcinsel ilişkisi ailesinde huzursuzluk yarattı. Eşi Gide'nin kendisine yazdığı mektupları yok etti.
I. Dünya Savaşı yıllarında Kızılhaç ile gönüllü insani kuruluşlarda çalıştı. 1923'te ilk feministlerden ünlü Elizabeth van Byyselberghe ile olan yasak ilişkisinden tek çocuğu kızı Catherine doğdu. 1924 yılında Corydon adlı homoseksüelliği savunan bir kitap yayımladı, fakat eser ilk etapta kınandı.
1925'te Fransız Ekvator Afrikası'na gitti. Burada gördüklerinden de etkilendi. Dönüşünde sömürgeciliği eleştiren yazılar yazdı. 1925 yılında yayımladığı Kalpazanlar Gide`nin en önemli eserlerinden biri olarak görülür. 1926`da otobiyografik eser olan "Si le grain ne meurt"u yayımladı.
Komünizme ilgi duydu. 1936'da büyük umutlarla gittiği Sovyetler Birliği'nden hayal kırıklığı ile döndü. 1938'de eşini kaybetti.
II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra 1942'de tekrar Kuzey Afrika'ya gitti. Savaşın sonuna kadar burada yaşadı. 1947'de Oxford Üniversitesi'nden "Edebiyat Doktoru" unvanı aldı. Aynı yıl Kasım ayında da Nobel Edebiyat Ödülü'nün sahibi oldu. 19 Şubat 1951'de yaşamını yitirdi.
Yaşamı boyunca toplumsal ve bireysel ahlakın en önemli ölçütünün, bireyin içtenliği ve kendisini tanıması olduğunu savundu. Edebi, siyasal ve toplumsal sorunlara karşı hoşgörülü bir tutum benimsedi. Genel ahlak anlayışının karşısında bireysel özgürlüklerin savunucusu oldu. Ama aynı zamanda 19'uncu Yüzyıl Fransız edebiyatının en önemli hümanist ve ahlakçı yazarı olarak tanındı. Düşüncelerindeki bütünlük ve soyluluk, üslubundaki arılık ve uyumla Fransız edebiyatının saygın isimleri arasında yer aldı.
Katolik kilisesi André Gide'in eserlerini 1952 yılında Yasak kitaplar listesi'ne koymuştur.
