Puan
7.610 üzerinden
İçimizdeki Dar KapılarEdebiyat
Nobel Edebiyat Ödüllü yazarımız André Gide, romanlarında inançlara ve düşüncelere çok yer ayıran ve kurgusu boyunca onlarla oynayan, onları irdeleyen, yeri gelsdiğinde umut tohumları gibi okurun önüne serpen bir yazar... Kaygılarını, düşüncelerinin tüm o karmaşıklığını roman karakterlerine yansıtmayı seviyor. Konu ne kadar derin olursa olsun, üzerine gitmekten vazgeçmiyor. Kaleme aldığı "Dar Kapı" da böyle bir eser olarak dikkat çekiyor. Yazarımız ana kahramanlarından birine coşkulu bir tutku ve adanmış bir aşk yazarken, diğer ana kahramanına ise aşkı ve erdemleri arasında kalmışlık yüklüyor. Bir taraf tüm hayatını onun önüne sermeye hazırken, diğer taraf abartılı bir din ve inanç yoluyla dünyevi duyguları bastırıyor. Aşk kavramı, Gide'nin satırlarında bir metafor olarak kullanılmış ve tüm duygulardan uzaklaştırılmış sanki... Romanın adı da kurguya ve anlatılanlara aşırı uygun, okuduğunuzda ne demek istediğimi anlayacaksınız. Bütünüyle çok saran, kurgunun aktığı, hoşuma giden bir roman okudum. Yazarımız yalın ve lirik bir üslup tercih etmiş. Aşk yoluyla bunu yaparken, kahramanların içindeki erdemi kazımayı da haklı bulmuş. En önemli başardığı konu ise, ana kahramanları Jerome ve Alissa üzerinden okurları içlerindeki 'dar kapılar' ile yüzleştirmek. Aşkı ile inancı arasında kalmak, duyguları ile mantığı arasında kalmak, şimdiki ben ile olmak istediği ben arasında sıkışmak ve insanı dar kapılardan geçmek zorunda bırakan daha nice durum, Gidé'nin satırlarından kendine yol buluyor.
Ana karamanımız Jerome Palissier, henüz küçükken babasını kaybeder. Yaşadığı bu kayıpla erken olgunlaşmak zorunda kalır. Eğitimi için annesiyle Paris'e taşınır. Yazları ise dayısının Normandiya kırsallarındakikor evinde geçirmeye başlar. Bu tatillerinden pek haz duymasa da kendisinden iki yaş
8/10
2022 25. kitabı
Gide, okumaktan en keyif aldığım Fransız yazarlardan biri. Dar Kapı’yı da elimden bırakmadan okudum ve çok sevdim.
Aşkın merkeze alındığı romanda anlatıcımız Jerome’nin Alissa ile olan ilişkisini okuyoruz. Büyük bir bağlılıkla birbirlerine bağlı olan ikilinin hikayesi, Alissa’nın dünyevi ve ilahi aşk arasındaki bocalamaları sonucu buruk bir anlatıdan öteye gidemiyor. metin boyunca Jerome’ye hayatının tümünü sorgusuzca başka birine bağladığı ve Alissa’ya hem kendini hem de Jerome’yi arafta bırakarak acı çektirdiği için kızdım aslında.
Aşk ya bir araya gelinerek dünyevi mutluluk verebilmeli, ya da -buna inanan biri için- ölümlü aşkı geride bırakmayı öğrenerek ilahi aşka ulaştırmalı ama bu hikayedeki gibi araftaki bir bataklıkta insanı dibe sürüklememeli.
Aşkın dünyevi tarafını küçümsediğimizde ve onu yok saydığımızda aslında onu aşma imkanımızı da yok ediyoruz. İlahi yolda yürümek için ihtiyaç duyacağımız gücü içimizdeki potansiyeli inkar için kullanarak tüm ihtimalleri elimizle yok ediyoruz gibi.
Alissa’nın düşünceleri ve davranışları arasındaki tutarsızlık Jerome’ye bir hayata mâl oldu ve bakıldığında o dar kapıdan ikisi de geçemedi sonunda. Alissa’nın günlüğünde yazdığı ‘ erdemle aşkı harmanlayan ruh nasıl da mutludur’ aslında tüm yaşamı boyunca isteyip ulaşamadığı o hayali noktanın özeti gibiydi
Kısacası aşka çok hüzünlü ve melankolik bir yerden bakan bir kitap Dar Kapı. Bu anlamda bazılarını yorabilecek bir yanı olsa da Gide’nin harika anlatımı kitaba şans vermek için yeterli bana kalırsa.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tam bir Terazi burcu postu: Seviyor muyum, sevmiyor muyum belli değil.
Şaka bir yana, edebi açıdan beni çok etkiledi fakat bana bu kadar romantizm çok fazla.
Romantizm sevenler içinse çok güzel bir kitap.
İçsel çatışmaları, idaealizmi, güzel duygulara özlemi ama aynı zamanda onları reddedişi nasıl da harika anlatmış..
Hoşça kal Alissa, Hoşça kal Jérome..
Puan vermedi·144 syf.·
2024 6. kitabı
Kitap bir aşk romanı. Kitap ile ilgili güzel kısımlardan biri içindeki aşık mektuplarının kendisi ve sevdiği kadına ait olmasıdır.
Bu kitap için böyle uzun uzadıya yazılacak bir şey var mı bilemiyorum. Aşkların hepsi aynı gibi geliyor bana.
Yalnızca şu biraz beni düşündürüyor. Bu tip edebi yönü yüksek, kendini edebiyatta ispatlamış kült sayılacak yazarların aşk hayatında dine çok yer vermeleri.
Bunu Türk edebiyatında denesek ve içinde sürekli Kuran'dan alıntılar olsa nasıl olurdu merak ettim. Bu yönüyle içinde İncil'den alıntılar içeren aziz olmaya öykünen aşıklar ilginç geliyor bana...
Aşk romanı sevenler okuyabilir bunu, dili yalın, birkaç minik gönderme ve kendi hayatından aktardıkları kitabı daha okunur kılmış...