“Sırf o dinlemiyor diye onunla konuşmaktan vazgeçecek değilim. Konuşurken kendimi dinlemek hoşuma gider.Çoğu kez kendi kendimle uzun uzun sohbet ederim “
“İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!”