Bahtiyar Gül
@Bahtiyargul
Yazar Türkçe öğretmeni
Yüksek lisans
Trabzon
10 Ocak 1991
805 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kentte Bile Bahar'ı severek okudum, öykülerin bir heyecan oluşturma çabasından öte süreçteki deneyimle, estetik bir yatıştırıcılıkla sonuca varması dikkat çekici. Öykü fikirleri orijinal. Ahmet Erkam'ın öykü üzerine düşündüğü, kafa yorduğu çok belli. Özellikle iki öyküyü çok sevdim: "Şükürler Olsun Bugün Cuma ve Sıçan Avcısının Bitimsiz Yolculuğu" Şükürler Olsun Bugün Cuma, iyi bir kurgu ve atmosferle kadın erkek ilişkisini ironik bir biçimde incelemiş. Fikrini çok sevdim. Politik düzlemde olan öykülerin de onaylama veya reddetme ikileminden kurtulup mesafeli,sogukkanlı, yargıda bulunmadan kurulması ilgiye değer. Yolu açık olsun.
Reklam
"Ne yaparsa yapsın kendisinden önce gelip geçenlerin yapıp ettiklerinin bir gölge gibi kendisinin üzerine düştüğünü idrak etti."
Feriba Vedi öykülerinin atmosferi çok güçlü ve zengin. En sevdiğim yanı öykünün sert ve beklenmedik sekilde biteceğini size hissettirip insani ve yalın bir şekilde sona erdirmesi. İran'daki bir kadının sahici sesini duyabiliyorsunuz. Her öyküsü ayrı güzeldi. Kitaba isminizi veren "Villa Yolunda " en sevdiğim oldu. Damla Gürkan Anar çevirisi de gayet temiz.
"Arkalarında okyanusun kesintisiz uğultusu kendini kucaklayıp kendi üstüne kapanıyor. Kalan zamanı sondan geri sayarak, birlikte gelgiti, dalgaları dinliyorlar. Ne söyleyeceklerini, ne yapacaklarını bilmediklerinden hiçbir şey yapmıyor, hiçbir şey söylemiyorlar. Üç insan oturup bekliyorlar, üçü de birinin gitmesini bekliyor."
Irlandalı Claire Kegan'ın üslubunu çok sevdim. Soğukkanlı ve sözü yormadan anlatacaklarını rahatlıkla kıvırıyor. İlk öykü kitabı Antarktika diğerlerinden daha güçlü geldi bana, novellalarındaki anlatma kaygısı bu kitaba sızmamış. Daha ucu açık insana ve insanın tonlarına daha çok rastlıyoruz. Eserlerinde otobiyografik unsurlar hep çocukluk üzerinden anlatılmış. Novellaları dallanıp budaklanmasa da bana İrlanda'ya dair çok nefis bir tat sundu. Diyeceklerini de sakınmamış Keegan. Çocuk işçi meselesini sürekli gündemde tutmuş. Metinlerin damarlarında dolaşan o huzursuz atmosfer merakı diri tutuyor.
İnsan neden en çok da gözünün önünde duran şeyleri görmekte zorlanıyordu?
Nihayet bitti. Evet, doğrusal olmayan bir dil, farklı karakter isimleri, belirsiz zaman ve mekan algısı, modern bir masal anlatısı gibi olmasıyla bir Latife Tekin romanı.
Fakat kurmak istediği dünyaya bir türlü giremiyorsunuz. Bizi gerçekten koparıp orda bir sey göstermek istiyor ama sahici gelmiyor. Karakterlerin hiçbirine temas edemedim. Anlatmak istediği para meselesini bile karakterin ağzından doğru düzgün dinleyemedim. Coin alıp satan, canlı yayın açan bir karakter ama anlattıkları para meselesinin gerçeğiyle yine örtüşmüyor. Sadece bazı meseleleri aynı şekilde sayıklıyor. Aynı zamanda karakterin ismi değişiyor ikinci bölümde ama kendi davranışlarında bir arayış,dönüşüm yok. Zorla bitirdim.
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2026 20. kitabı
·22 saatte okudu
·Okunma: 13 Şubat 2026 20:47
Şimdi köyümün girişindeyim. Her yan kar. Karın sessizliği... ama nasıl güzel.. sessizliği bölmekten korkuyorum.
Eriyen Karlar Cemal Şakar'ın 13. Öykü kitabı. 14 öyküden oluşuyor. Kitabın ismi Eriyen Karlar bende her şeyin ortaya çıkması, gerçeğin görünmesi, söylenmek istenenlerin artık önünde durulamayacak durumda olmasını çağrıştırdı. Şakar'ın öyküye verdigi emek ve yaşı itibarıyla da söylemek istediğini söyleyebileceği konumda olması bu yorumu destekler diye düşünüyorum.
Kitapta otobiyografik unsurların olduğu kurguyla anıların yan yana yürüdüğü bir yol izlenimine kapılıyoruz. Ensemizde Temmuz Güneşi, Yaslı gibi öykülerde bu açıkça görülüyor.
Öykülerde bir taşra sıkıntısının ve onların içinde bulunduğu atmosferin bir menfezden süzülerek bize ulaşması söz konusu. Özellikle Eriyen Karlar Kurutulmuş Tatalular öykülerinde bunu görüyoruz. Zaman birine içine çekiyor simdi geçmişle sarmalanıyor ve biçimsel denemelerde öykülere yeni bir söylemek lazım dedirtiyor.
Kısa cümlelerinin verdigi yavaşlıkla bir film atmosferinde akan öyküler. Bu öyküler birçok toplumsal meseleye de özgün ve rahat dışarıdan gibi gözüken ama bizim meseleleri resmetmizi sağlayan bir bakış sunuyor.
"geçmişim yok, geleceğim yok,sanki, tuhaf, hep şimdide olmak bir yük aslında..."
Reklam