Ali Kemal Evren AYDEMİR
@BakuninX
İnsta: evrenos_beyler
Karga Sever
Любитель Ворон
Memur
İstanbul Aydın Üniversitesi ABMYO Uygulamalı Rusça Çevirmenlik Bölümü
İstanbul
İstanbul, 1 Ekim
251 okur puanıEylül 2019 tarihinde katıldı
Işık giriyor karanlığın içsel konik ortamından aydınlata aydınlata yol alıyor. Bir katil balinanın çığlığı içinden uyanırcasına yükseliyor ve meydanlarda yankılanan, insanın içerisinde öfke ile karışık sevinç uyandıran bir tezahürat eşliğinde tabutuna mutluluğunun son çivisini çakıyor. Ne garip şey değil mi narin zarif bir hanımefendinin konuşması ile var oluyor plazmatik ekrandaki günahlarımız. Tanrı bile ölmeyi arzuluyor kendinde var ettiği ucubenin anlamsızlığını görerek, soruyor yarattığı hilkat garibelerine, ne halt ettim sizleri yarattım dercesine içiyor şarabında kanının son damlasını... Ben ise ağız kopuzumu almış, doğanın içerisinde kargalarımın uyumu ile icra ediyor, günün aydınlık hali ile zerdüştün yaptığı gibi raks ediyorum. Evet yalın olmak bir fasıla sonra yalnız olmak, avucunda sıktığın kasın sana kendisini hatırlatması gibi bazen nahoştu ancak yine de bohem bir kapının açılışıyla merdivenlerden inerek aşağıya gelir sana
« - GÜNAYDIN!» der.
Reklam
Uyku nedir ki hayatın içinden çıkıp gelen bir hayalin başlangıç noktası gibi sarmalıyor benliğimi, neden, niçindir bilinmez şu ana dek içerisinde öten şiddetli patavatsız aceleci yaklaşımları... Bir an geliyor, bir anda boyut değişiyor, yeni bir ben doğuyor. Bu doğanın bir önceki ile hiç alakası bile yok. Eğer şu dışarıda gelip geçenler de olmasalar soluk alıp almadığımı anlamayacağım. Nereden geliyor bu bütün bir karmaşa içerisinde, kendini gökkuşağı renklerinde tanıtan ve bir avuç suda tüm hayatını boğan? Kedinin gözlerinden zamanı anladığını söylemiyor mu şairin birisi şiirinde. Hem zaman hem de bunda var olan insan faktörünün aldatmacası olan bir eğri alem çizgisi görünmekte ufuk çizgisinin yanında, kırmızılık güneşten arta kalan bir yolculuğun düzlüğü. Edepsiz insan oğlu da ulaşamadan hayatının var oluş nedenine, çeker gider ardına bile bakmadan... Çocuk bağrışı ile üstünden süzülen martı sana engin denizlerin türküsünü getirir. Yalnızlık bir senfonidir ve onun maestrosu da sensin.
Gemi yol almakta, nereden gelip nereye gittiği meçhul bir girdabın içerisinden bir salyangoz kabuğunun helezonundan çıkar gibi buluşuyor gökyüzünde corvus cornixlerle... Bu sessizlik senfonisi hatırlatıyor Golgota'daki çarmıha gerilenlerini insanlığın ve biraz daha hüznün matemiyle beliriveriyor elbisesinin cebindeki gözyaşları. İnsanlık değil mi her şeyde doğanın işine burnunu sokup, sonra da kendi sonunu getiren? Gelip giden döngü bir samsara olarak yolunu bulur. Her dilde yok mudur «A» sesi, o zaman lisanların bir önemi de zaten yoktur, çünkü sesler tüm lisanlarda aynı tınıya sahiptir, sembollerle de zaten bizim işimiz yoktur. Doğada ne iyi, ne de kötü; ne şeytan, ne tanrı, ne de melek yoktur... Dinler yırtıcıların doğasına ters, insan denen yapay zeka için ise sadece bir makyavelist bir araçtır. Neden kendini kandırıyorsun ki? İtiraf et hadi! Doğa daima yüce, güzel, büyük ve de uyumun bir betimlemesidir...
GünDuygu ve Düşünce
Günün güzel dizeleri oluşmaya başladı. Her söylenen güzelliğin içerisinde bir kelebek kanadının esintisi ile oluşan usulca dalgalanan hislerin buluşmaları hep beraber git geller yaşayarak bizleri selamlamaya başlarlar, bizlerse duygularımızın yeğinliği neticesinde buna tepki veririz. Acele etmeden, sükunetle, her vuruşun, böyle bir şey değilken bile bize kendisini bir büyülenim içerisinde göstermesi ve halen uzak bir yol gibi gelsede, aslında hayat denilen kırılım bizlere yeni kapılar açarak farklı derinliklerin içerisinden geçmemizi sağlayarak içinde ayrılık acısına benzer deneyimler bize duyumsatır. Bu buruk tat bir anda insanın usunu sarıverir ve de kısa yaşamın içerisine bir derinlik katarak biz iki ayaklı tanrılara neyin ne olduğunu bizden bağımsızca göstermeye başlar. Hayır, bu belkide bizlerin içerisinde bulunduğu açmaz gibi gözüken mısra ve satırların aslında gerçekten tamamen uzak bizlerin kurduğu hüsnü kuruntulardandır.
ЭА
Herkesin bizden hoşlanmasını arzulamak en gülünç temennimizdir.
Johann Wolfgang Von Goethe
Johann Wolfgang Von GoetheReklam