"Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?"
Zweig gerçekten enteresan bir yazar. Hiç bir kitabı bana göre efsanevi değil ancak her kitabı güzel olan çok az yazar var. Zweig ilk novellarında bile kendini okutuyor. Erkek olmasına rağmen bir kadının aşkını yazması da hayal gücünün kuvvetini gözler önüne seriyor. Platonik aşkın en sert halini görebiliyoruz bu eserde ve kitap bittiğinde hafif bir hüzün de gelmiyor değil