İnsana en çok şiir yakışıyor, Sonra yeryüzüne yağmur, Gökyüzüne mavi.
Ve en çok insana vefa yakışıyor, Yüreğe sevda, Gözlere haya.
Ve en çok yaşamak yakışıyor, İnsanca,
Sevdaca, Duruca...!
Ahmet telli
Bitti...
Düşmenin, kaybolmanın, herkesten sakladığımız o aciz yanımızın
en güzel tercümanıdır Tarık Tufan... 40 yaşına girdiği gün kaybolduğunu farkeder Hakan...
O güne kadar kendi de dahil herkesten sakladığı sahte kimliğini artık taşıyamaz...
Mış gibi yaşayamaz...
Geçmişin yükü bir anda düşen sırtından....
Ve kitabı şöyle bitirir yazar;
"Olanlar oldu ve hayatımın yasını tutmaktan artik vazgeçiyorum...."
Sesinde kötü biten gecelerin buruk tadı, çok uzaklardan gelip aradığını bulamayanların üzüntüsü, aynı yatakta iki kişilik yalnızlığın kırgınlığı vardı.