“Hakkım sana helal olsun kurşun askerim.'
Çocukken kaybettiğimi düşündüğüm kurşun askerimi, senelerce kalbinin
üzerinde taşımış bir adama abi
demiştim. Şehit düşerken bana sarılır
gibi onu avuçladığını görmüştüm. Zor açmıştım o kayaların arasında
parmaklarını. Avuçlarının içinde gördüğüm şey ise bir ömür bizden
uzak durduğunu düşündüğüm abimin nasıl bizden güç alarak nefes aldığı ve
son nefesini nasıl bize emanet ettiğiydi…”