Erdemlerimiz, özgür, değişken, kullanımı daimi şekilde bize ait şeyler değildirler; zihnimizde erdemlerimiz, karşılaştığımızda kendilerini harekete geçirmeyi görev bildiğimiz, olaylara öyle sımsıkı bağlanmıştır ki, karşımıza farklı nitelikte bir olay çıktığında gafil avlanır ve bu erdemlerimizi kullanabileceğimizi aklımıza bile getirmeyiz.
Herkes kendisi için yaşadığını düşünür; Yo hayır... en mükemmel insanı çıkarmak için yaşıyoruz! Yüz yıl... belki de daha fazla yaşayacağız, o en mükemmel insan için!