Baran ŞİMŞEK

Baran ŞİMŞEK
@Baransimsek
Karanlık. Kapkaranlık bir hece. Değil gece, Gecenin de üstünde.. Kalıp kalıp gam ve kasvetle pişince, İncinince yürek. Bulutların üstüne yükselmeye gayret, Güneşin perdeleri sökülünce. Kaybolup gitti dimağım. Darmadağın buluştu mağlup. Mağdur edebiyatıyla mağrur. Şimdi bana gelince. Yerin dibi midir? Göğün zirvesi midir? Karanlık, Kapkaranlık. Kim bilir şimdi kimledir... Baran Şimşek
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Biz müslümanız. Muhafazakar ya da devrimci olamayız. Muhafaza edilmesi gerekeni eder, devrilmesi gerekeni deviririz. Bu Marifetullah'tır. Bir cüz de müslümanlara ayırmıştır bundan Allah(c.c). Ahsen-i takvim işte budur. Selam olsun istikametini koruyan her kişiye. Bize de nasip olsun inşallah.
Aşık ile olmak, Aşktan yana kaybolmak. Maşukundan geçip Mabud'una ram olmak. Olamadın mı? İşte odur asıl kaybolmak. Beyaz tene, Yeşil göze kandın, hülyalandın mı.. Olana bakıp verene hamdetmez mi oldu? Gözlerin. Ah gözlerim, Sen kör oldun. Ah kalbim, Sen mahvoldun. Astara takılıp, Aslı unuttun.. Kıyamete alamet oldu benliğin... Baran Şimşek
Aşktan kahrı çıkarsan ne kalır geriye? Demlenmese yüreğin, Çiğ kokmaz mı cümlelerin? Ateşsiz pişer mi hiç aş? Yanmassan, Nasıl saçılsın karanlığa feryadın.. Duyulmayı niçin istiyorsun? Duyanlara ne söylüyorsun? Hem işitenin kulağından mı medet bekliyorsun? Hiç aşık olamadın. Aşktan nasip bulamadın. Öyleyse aşıklara ne diye meylediyorsun? Çiğsin olamadın. Sakilik et desem, dolamadın. Sofralarda mezesin sen, Baki duramadın. Kayboldun, Daldığın dehlizlerden. Hak bulup çıkamadın... Yüzün yok, Haşrolunsan bugün. Dünden kurtulamadın... Baran Şimşek
Şiir
Derdine derman ile geçerken zaman, Derman bildiklerin derdinken, Sen kör kuyuların dibinde, Debelenmiş. Hüzmelerin içinden güneşi seçemez Kör gözlerin. Işıkla karanlığı ayırtedemezmiş. İçimden kırılayım, Şu kabuğu parçalayayım dersin. Basıp geçer üstüne mededin. Sıfırdan başlarsın. Hiç yokken. Sarmaşıklara dolanmış, Budanmaya muhtaç kalmışsın, Sen tenine kıyamadan. Bu tene neşvünema haram. Çok bilmiş çok yanılmışsın. Anlatırken Aldanmışsın. Sen bu cengi hep sırt üstü bırakmışsın. Kaybolmadan zaman, Dağılmadan etrafa kum taneleri. Kaldır yüzünü. Dön hakikate.