Her birimiz, ironik bir biçimde, temelde çaresiz ve kozmik kayıtdışılığın karşısında tek başımıza olduğumuz gerçeğini anlamaya başladığımızda daha az yararsız, daha az çaresiz ve daha az yalnız hissederiz kendimizi.
Yani insanın fani olduğu; insanın hayatının gerçekten sona ereceği; dünyanın yine de varlığını sürdürmeye devam edeceği; insanın çok sayıda diğerlerinden yalnızca biri olduğu - ne daha çok ne daha azdır; evrenin kişinin özel oluşunu kabul etmediği; sürdürdüğümüz hayatlarımızın sahte indirim kuponları olduğu; ve son olarak da varlığın değişmez boyutlarının insanın etkisinin ötesinde olduğu gerçekleridir bunlar.