BARLAS Ç
@Barlass16
Insurance Expert
Lisans
Bursa
30 Nisan 1992
35 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
"Yeraltı" ismini verdiği o zihinsel hücrede yaşayan bir adamın monoloğudur. Buradaki eleştirim şu: Dostoyevski, okuru adeta bir boksör gibi köşeye sıkıştırıyor. Karakterin "Ben hasta bir adamım... Kötü bir adamım ben," girişiyle başlayan o hırçın tavrı, aslında hepimizin içinde sakladığı ama toplum önünde asla itiraf etmediği o "küçük, haset dolu ve kibirli" sesi temsil ediyor.
Reklam
Lavinia, kavuşmanın değil, sessizce beklemenin ve onurlu bir vedanın şiiridir. Özdemir Asaf, bu şiirle bizlere şunu söyler: "Birini o kadar çok sevebilirsiniz ki, onun gitmesine izin vermek, ona sahip olmaktan daha büyük bir aşk kanıtıdır."
Bu kitap, aslında bize "Az çoktur" felsefesini hatırlatıyor. Tuiavii bir "vahşi" değil; aslında ruhunu, doğasını ve iç huzurunu korumayı başarmış bir bilge. Bizim "gelişmişlik" dediğimiz şeyin, aslında manevi bir fakirlik olup olmadığını sorgulatan eşsiz bir başucu kitabı.
Kişisel olarak kitabın en yıkıcı anı, mahkumun kızı Marie ile olan görüşmesidir. Kızının kendi babasını tanıyamayacak kadar yabancılaşmış olması, bir insanın sadece fiziksel olarak değil, sosyal ve duygusal olarak da nasıl yok edildiğinin kanıtıdır. Ölüm sadece öleni değil, geride kalan "yaşayan ölüleri" de cezalandırır.
Yaşadığımız pek çok psikolojik yükün aslında bize ait olmadığını, çocuklukta veya geçmiş ilişkilerde üzerimize bırakılan "yetersizlik" duyguları olduğunu savunuyor.
"Ben neden böyleyim?" sorusunu sormaktan vazgeçip, "Başıma gelenler benim suçum değildi ama iyileşmek benim yolculuğum" demeyi öğretiyor anlayana .
Reklam