Sessizlik ne kadar zalim, insan sesleri gürültülü olsalar bile ne kadar yumuşaktı? Yalnızlık ne kadar soğuk, insanların -hasta olanlarının bile- nefesleri ne kadar sıcaktı. Hiçbir şey yapmadan durmak ne kadar dayanılmaz, hareketlilik, hatta mücadele ve çatışma ne kadar güzeldi. Boş zaman ne kadar korkunç, sonuç başarısız olsa bile düşünmek ve uğraş vermek ne kadar tatlıydı.