rafları incelemeye başlayıp tüm kitaplarımı, bir anlamda tüm hayatımı gözden geçiriyor.
..
Oraya yıl sonu alışverişlerimin gözdesi olan ajanda için gidiyorum.
..
Her bir alışverişim işlevsel olduğu kadar beni mutlu da ediyor. Varoluşumu onaylıyor.
Ona imreniyorum, boşa harcanmış, arzularını dile getirememiş gençliğime yanıyorum.
...
Çok seviyorum bu kızı, azmi bana ilham oluyor.
...
Gülümsüyorum ama içim burkuluyor, ben o yaştayken aşkı tanımamışım. Ne yapıyordum? Okuyordum, ders çalışıyordum, dinliyordum ve annemle babamın sözünden çıkmıyordum. Gene de sonuçta onları hiçbir zaman mutlu edemedim. Kendimden hoşlanmıyordum..