“Bunu bir bitiş sayma ne olur. Yaşadığı her şey sürüyor insanda.Ölümden başka bitiş yok.Sen benim duygularımı değil, tenimi değiştirdin.Bir orman uğultusu gibi içimde süreceksin. Gökyüzü gibi göz göz ışıyacağım ömründe.
Denizler altında yirmi bin fersah
Az
Ben olsam girdim mi bir kere denizin içine
Hiç çıkmam.
Orada ne ses
Ne düşünce
Ne de insanın insana 
Maruz kalma sıkıntısı


Sonra bir tren kalkıyor sonra sen yok oluyorsun
aklımı kaybediyorum sonra bana bir şeyler oluyor
bakakalıyorum işte ardından sonranın ne önemi var
ben ağlıyorum sonra kondüktörler de ağlıyor