Kimsin sen, diyorlar bana
Varlığımın yegâne temelini görmeden.
Kimsin sen?
İyiyim, diyorum onlara;
İyi bir insanım ben.
Savrulmuş bir inci tanesine koşar adımla
Atılıyorlar ortaya, nefes nefese.
Onlarca ses yükseliyor hep birlikte:
“Kimsin sen?”
Kötüyüm, diyorum onlara;
Kötü bir insanım ben.
Gözlerime kayıyor binlerce çift top iğne;
Süzüyorlar beni dolu dizgin küçümsemeyle.
Soruyorlar yeniden:
“Kimsin sen?”
Ben sıcağım, diyorum onlara —
Hayır, soğuğum ben.
Deli de benim diyorum,
Akıllı da.
Var da benim, yok da;
Beyaz da benim, siyah da.
Kimsin sen, diyorlar bana
Israrla.
Acıyım, diyorum onlara;
Acının ta kendisiyim.