Kanatlarınızı bükmemelisiniz kapıların ardına geçebilmek için ve ne eğmelisiniz başınızı tavana çarpmaktan sakınarak, ne de korkmalısınız soluk almaktan duvarlar çatlayıp yerle bir olacak diye.
Bazılarınız şöyle diyor: 'Sevinç kederden daha yücedir,' ve diğerleri de diyor ki, 'Hayır, keder sevinçten daha yücedir.'
Fakat size söylüyorum, onlar birbirinden ayrılamaz.
Bir bütün halinde gelirler onlar ve unutmayın ki eğer biri sofranızda yalnız oturuyorsa sizinle, diğeri uykudadır yatağınızın altında.
Sizin sevinciniz, maskesi düşmüş kederinizdir.
Gülüşünüzün yükseldiği kuyunun tıpatıp aynısı, çoğu zaman gözyaşlarınızla dolmuştur.
Başka türlü nasıl olabilirdi ki?
Kederiniz varoluşunuzda ne kadar derin bir oyuk açarsa, içinizde de bir o kadar sevinç barındırabilirsiniz.