Emre
@Bastion
Geceyi, kitapları ve insanın içine dokunan cümleleri seviyorum.
Biraz Nazım’ın hüznü, biraz yalnızlığın sessizliği...
Şu anda okuduğu kitap
Ey soylu kişi, şimdi bedenini geride bıraktın. Önünde beliren ışıklar, sesler ve görüntüler sana yabancı görünebilir. Korkuya kapılma. Gördüğün her şey kendi zihninin parlaklığından doğmaktadır. Eğer onları dışındaki varlıklar sanırsan korku içinde sürükleneceksin; eğer onların kendi özünden yükseldiğini tanırsan özgürlüğe yaklaşacaksın.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şimdi yeniden doğum kapıları önüne açılacak. Kıskançlık, şehvet ve nefret duygularından sıyrıl. Bir anne ve babanın birleşmesini gördüğünde, onlara karşı ne aşk ne de nefret hisset. Eğer zihnini saf ve dengede tutabilirsen, rahim kapısını kapatabilir ve bu döngüden kurtulabilirsin.
Şu an içinde bulunduğun bu ara dünyada, arzularının ve korkularının seni sürüklemesine izin verme. Tutunacak hiçbir nesne, sığınacak hiçbir madde yoktur. Tek sığınağın, kendi zihninin farkındalığıdır.
Ey asilzade, dinle. Şimdi saf ışığın şafağını deneyimliyorsun. Onu tanı. Ey asilzade, senin şimdiki bu uyanık zihnin, aslında hiçbir şekle, renge ve niteliğe sahip değildir. O bomboştur. Bu boşluk, boş bir hiçlik değil; engelsiz, berrak ve ışık saçan zihnin kendisidir...
Puan vermedi·260 syf.·
31 saatte okudu
·2026 26. kitabı
