Ama eğer Tanrı yoksa insanın istenci yaşamı gibi sadece kendisine aittir. Böylece insan, Nietzcsheci anlamında değil ama abartısız, peşinen bir Tanrı olur; kendisinin ötesinde ya da üstünde kimse yoktur. Bunun için özistencinin biricik doğrulaması, Tanrı'nın işlevini üstlenmek ve kendi ölümüne kura çekmektir.