Bawer Güner
@Bawerito
16 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Bu kitabı keşke 15-20 yıl evvel filan okusaydım dediğim, fazlasıyla derin bir yarama dokunan bir hikaye oldu. O yıllarda yazarın bu hislerini anlamak acaba daha mı iyi yoksa daha mı kötü hissettirirdi bilemiyorum doğrusu. Harika bir anne ve baba, birbirinden muhteşem kardeşler ve güzel hislerin yaşanması için çabalayan harika insanların bir araya gelişinin hikayesini okudum. Chris gerçekten de zorlu bir yaşamın hakkını sonuna kadar vermiş çok özel bir insan. Hayatımızda hiç sorgulama fırsatı bulamayacağımız anlamların ötesine götüren, hayata bağlanmak için ufacık sebeplere ihtiyacımız olduğunu bana tekrar hatırlatan özel bir kitap oldu benim için. Umarım uzun bir süre etkisinden çıkmam, çünkü bu hissi unutmak istemiyorum.
Reklam
Yine Zweig ve yine kendine hayran bırakan anlatımı. Hayatta yargıladığımız her kim varsa, işte o insana dönüşmemizin tek bir an meselesi olabileceğini içtenlikle, samimiyetle aktaran etkileyici bir hikaye. Hayatında hiçbir tutkusu kalmamış bir kadın ve tek tutkusu kumar olan genç erkeğin 24 saatlik kısa hikayesi. Okurken çok daha fazlasını hissediyor ve hayatta olmaz dediğimiz şeylerin nasıl da oluverdiğine şahit oluyoruz.
Bu yazarı seviyorum çünkü karakterini okuyucuyla öyle bir paylaşıyor ve hatta bunu o kadar fazla yapıyor ki kendinizi o karakterin yaşadığı tüm iç çatışmalarını, huzursuzluklarını yaşarken buluyorsunuz. Ve bu bir okuyucu için harika bir his. Bizi karakterin dünyasına sokabilmesi büyük bir başarı. Merhametin ve acımanın hem altında hem de üstünde duygular olduğunu, bu duyguların nasıl çatışmalara sebep olabileceğini acı bir şekilde ortaya koyuyor. Beni fazlasıyla tatmin eden bir kitap oldu.
Belki bu çağda bir çok şeyi değiştirme şansım olmayacak ama bu kitap sayesinde farkındalık kazanmış olmak bile bir ayrıcalık. Hayatın telaşına kapılıp sevdiklerimize zaman ayıramayışımızı ve bunun yerine çok mühim işler hallettiğimizi sandığımız bir çağdayız. Alarmlarımızın, ajandalarımızın, patronlarımızın, paralarımızın kölesi olduğumuz ve hatta çoğu zaman bu köleliğin hayalini kurduğumuz korkunç bir çağ. İşte Momo bu dünyanın içinde vicdanı, zihni berrak kalabilmiş tek varlık. Hırsla, parayla, ölü zamanlarla kirlenmiş dünyanın temizlenmesi için zaman hırsızlarıyla mücadele ettiği fantastik bir hikaye okuyoruz. Harika bir kitaptı, tavsiye ederim.
Ahmet Ümit’in okuduğum ilk eseriydi. Etkileyici bir polisiye romanıydı. İstanbul cinayetleri konusu itibariyle bol tarih, mitoloji, İstanbul kent tarihi ve imparatorlukları hakkında size her adımda dolu dolu bilgiler veriyor. Eski İstanbul tarihinin keyifli bir derlemesi olarak başucu romanı bile olabilecek yetkinlikte bir kitap. Kaynakçasından bile ne kadar ön araştırma yapıldığını, ne çok emek verildiğini anladım ve yazara saygı duydum. Yazdığı eseri böylesine dokumak, ince ince işlemek ve okurlarına böylesi bir ziyafet vermek uzun uğraşlar ister. Hikayenin sonu ise şaşırttı gerçekten, başkomiser Nevzat gibi ben de büyük bir hayal
kırıklığına uğradım ve kendimi dışlanmış hissettim. Yazarımızın N işe başlayan isimlere bir zaafı olduğunu düşündüm. Necdet, Namık, Nevzat isimleri başta bir iki yerde kafamı karıştırmadı değil, özellikle Namık ile Necdet ilişkisinden sıkça söz edildiğinde zihnimi kontrol etmek amacıyla zaman ayırdım.
Reklam