"İnsanların ruhunu öldürüyorlar anne" demişti Maksim Gorki:
"işte asıl cinayet bu
Utanılacak bir cinayet..
İnsanlar gün içinde kabalıkları, kalabalıklarıyla ne kadar da incitiyorlar değil mi ruhumuzu?
Kalbimizi nasıl da kırabiliyorlar.
Oysa Platon şu nasihatte bulunur:
"Nazik olun.
Çünkü
herkes farkında olmadığınız zorluklarla boğuşuyor...
Dikkat ediyor muyuz buna ?
Anlamaya çalışıyor muyuz insanları yargılamadan önce ?
Unutuyor muyuz yoksa herkesin bir kalbi olduğunu?
Pessoa'dan bir alıntı yapayım yeri gelmişken:
"Kimseyle alay etme.
Kimseyi küçük görme.
Kalbinin en ücra köşesinde bile yapma bunu. insan yaşamı alaya alınamayacak kadar hüzünlü ve ciddidir"
Çoğu zaman unutsak da gerçek bu.. Ressam Van Gogh geçirdigi bir kriz sonrasi kendisine sıktığı bir kurşunla yaralanıp evine geldiğinde şu sözü sayıklayıp hayata veda etmişti:
"Hüzün sonsuza dek sürecek..
Sürmesin, sürdürmeyelim
insanları incitmeyelim.
"Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gurunun çiğnenmesine,
Sevginin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kul olmasına iyi insanın?."
Ben seni değil resmini tanıyorum belki sen benim bütün güzel düşüncelerimi yıkarsın. Ben senin resmine değilde sana aşık olsaydım o zaman ne olacaktı, belki birkere bile bütün güzel bakmayacaktın ın yüzüme belki de alay edecektin sevgimle halbuki resmin bana dostça bakiyor ve ebediyen bakacak...
🎬Sevmek Zamani