Emir Septioğlu
@BayStandart
Şu anda okuduğu kitap
"Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gurunun çiğnenmesine,
Sevginin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kul olmasına iyi insanın?."
Oğuz Atay kitabında şöyle yazar:
En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim. Yemeğe kal, dediler kaldim. Oysa kalınmaz. Onlar biraz ısrar ederler; sen biraz nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir. Her söyleneni ciddiye almak yok mu, su sözünün eri olmak yok mu; bitirdi, yıktı beni.
Ve ekler;
Beni ya şımartın ya da kapı dişarı edin! Yarı içtenliğe dayanamam ben.
"Pers) Sultanı 2 adam ölüme mahkum etmisti. Sultanin atini ne kadar sevdigini bilen adamlardan bir tanesi hayatını bağışlarsa bir yıl içinde ata uçmayı öğreteceğini söyledi sultana. Kendini dünyadaki
tek uçan ata binerken hayal eden sultan bunu kabul etti. Diger adam inanamayan gözlerle arkadasina bakti. "Atlarin uçamadığını bilivorsun. Nasıl olup da böyle delice bir fikirie atabildin ortaya?
Yalnızca kaçınılmazı geciktiriyorsun o kadar." "Pek degil," dedi birinci mahkum. "Kendime dört özgürlük şansı veriyorum. Birincisi sultan bu yıl ölebilir. ikincisi ben ölebilirim. At ölebilir. Ve dördüncüsu... belki ata uçmayı ögretebilirim!"
Bir aptallık yapma özlemi hayatımız boyunca bizimle kalır. Bir uçurumun kenarında veya yüksek bir kulenin tepesinde dururken yanındaki kişiyi aşağı itme dürtüsüne kim sahip olmadı? Dahası, daha sonra pişman olacağımızı bildiğimizde sevdiklerimize nasıl acı verebiliriz? Bütün varlığımız, içimizdeki karanlık güçlere karşı bir savaştan başka bir şey değildir. Yaşamak, kalbimizdeki ve ruhumuzdaki canavarlarla savaşmaktır.
