Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz?
Biraz yaşayacak
Çokça sevecek
Biraz da sevilecektik
Ve sonra usulca çekip gidecektik.
Hepsi buydu…
Yaşadıklarımızın altında yatan karar mekanizması neydi?
Biz, kimin sahnesinde; bize yazılan hangi senaryonun, hangi
rolünü üstlenmiştik?
Farkında olmadan bize ayrılan rolü oynarken, duygularımıza mı, mantığımıza mı yoksa deneyimlerimize mi dayanıyorduk?
Kararlarımızı biz mi veriyorduk, yoksa bizim için çoktan verilmiş kararların içinde mi yaşıyorduk? Kendine bile hayrı dokunmayan bu hayatta...
Resul Köstekçi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
...... Ben de herkes gibi, bilinmezlikle örülmüş o aldatıcı düşüncelerin esaretinde savrulan bir hayatın içinde var olmayı seçmiştim.
Bazen düşünmemek mümkün değildi.
Seyreltilmiş güçlü bir antibiyotik gibi, her hücremi temizleme
çabasına giren düşüncelerim...... Resul Köstekçi
Sessiz bir haykırışın eşiğindeydim.
Nefes almadan bağırmak, içimde yıllardır boğmaya çalıştığım
bütün varoluşumu bir çırpıda dışarı bırakmak istedim. Belki de yalnızca haykırmak iyi gelecekti.
Ama yapamadım.
Kendi sesimden korkarcasına, kendimi yeniden soluksuz bırakıp susmayı seçtim.
Yalnızlık, bir odayı dolduran sessizlikten ibaret değildi.........
Resul Köstekçi