Resul Köstekçi

Resul Köstekçi
Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz? Biraz yaşayacak Çokça sevecek Biraz da sevilecektik Ve sonra usulca çekip gidecektik. Hepsi buydu…
… ben de isterdim heybende naftalin korkulu kelimelerim olsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bunun hakkında ne düşünüyorsunuz?
Bir süre sonra fark etti ki orada yalnızca bir çocuk kalmamıştı. Çocukluğunun bir parçasını da toprağın bağrına bırakmıştı. Yürümeyi sürdürdü. Her adımda bir dönüp bakmak istedi. Sanki biraz önce toprağa verdikleri çocuk seslenecek, "Beni unuttunuz." diyecekti. Oysa savaşta ölenler konuşmazdı. Konuşanlar, onları geride bırakmak zorunda kalanlardı. Kül ve Gözyaşı (kısa bir alıntı)
Bu Kitaplar Neden Var?
Bazı kelimeler vardır; dile gelmek için yıllarca insanın zindanında bekleyen Pas tutmuş hatıralar, geceye bırakılmış sitemler, kendi gölgesine bile anlatılamayan kırgınlıkların arasından geçerek gelir. Bu sayfalar; sadece yalnızlığın örselediği bir hikâyeyi değil, insanın kendine sakladığı sessizliği konuşur. Resul Köstekçi Zindan Gölgeden Işığa Sözlerim Yük Olur Bazı Gecelere
İnkârı yasaklanmış bir bedenin, kırgın yürekli insanlarıydık. ... .. . Resul Köstekçi