Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz?
Biraz yaşayacak
Çokça sevecek
Biraz da sevilecektik
Ve sonra usulca çekip gidecektik.
Hepsi buydu…
Bazı kelimeler vardır;
dile gelmek için yıllarca insanın zindanında bekleyen
Pas tutmuş hatıralar,
geceye bırakılmış sitemler,
kendi gölgesine bile anlatılamayan kırgınlıkların arasından geçerek gelir.
Bu sayfalar;
sadece
yalnızlığın örselediği bir hikâyeyi değil,
insanın kendine sakladığı sessizliği konuşur.
Resul KöstekçiZindanGölgeden IşığaSözlerim Yük Olur Bazı Gecelere
Bu bir batık sahne değil,
Sahne fikrinin çöküşü.
Ne izleyen var
Ne oynayan.
Sadece dilin
Kendi kendine yabancılaşması.
Ve şimdi soruyorsun...
Anlaşılması güç olan bir şeye şiir denir mi?
Belki de şiir
anlaşılmanın reddi için vardır.
Çünkü, bazı şeyler
Ancak bozulduğunda doğruyu söyler.
Sen beni çok sonra anlayacaksın
O zaman kalbim
Bir kış gecesi gibi soğuk ve sessiz olacak
Buz tutmuş pencereler ardında
Kırık dökük hatıralar
Birer birer havaya savrulacak.