Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz?
Biraz yaşayacak
Çokça sevecek
Biraz da sevilecektik
Ve sonra usulca çekip gidecektik.
Hepsi buydu…
Yalnızlık, bir odayı dolduran sessizlikten ibaret değildi.
Kendimi ittiğim ve kendi içime terk ettiğim o yalnızlık;
sessizliğin içinde yankılanan ve
bir türlü susmayan seslerdi.
Düşünmeyi düşünmemek için milyonlarca devrik cümle kuruyordum.
Kendimi kendi yalnızlığımda çıkılmaz bir paradoksa sürüklüyordum. Zihnimdeki düşüncelerle savaşıyordum.
O savaşın içinde kaybolmanın ıztırabında kalmış bir ruhtu sadece benimkisi.
....