Kafka'nın Dönüşümü, sadece bir adamın böceğe dönüşmesi değil, insanın kendine, ailesine ve dünyaya yabancılaşmasının sembolik bir anlatımı. Gregor Samsa'nın fiziksel dönüşümü, monotonlaşmış iş hayatı ve sosyal yaşantının olumsuz faktörleri göze alındığında, ruhsal bir çöküşün dışa vurumu gibi.
Bir sabah uyandığında artık hiçbir yere ait olmadığını, kimse tarafından anlaşılmadığını fark eden bir insanın trajedisini izliyoruz. En kötüsü şu: En yakınlarının sevgisi bile koşullara bağlıymış (şaşırtmadı).
Kitabı okudukça "Ben kimim?", "Ne zaman değersiz hâle geldim?" gibi sorular kafana takılmıyor artık; sana adeta dayatılıyor. Yazar Kafka çok net bir şey söylüyor: Eğer bir gün işe yaramazsan, insan bile sayılmazsın.
Dili sade ama etkisi ağır. Bitirdiğinde kısa süreli bir sessizliğe gömülüyor ve istemsizce duygusallaşıyorsun.